როგორ დამტანჯა წუთისოფელმა

მარტოსული ვარ თითქოს

სამყაროს მოვწყდი,ასე მგონია

ვზივარ ჩემთვის და ვფიქრობ

ნუთუ ცხოვრება ასე ძნელია

სევდა ძილსაც კი მიკრთობს

ზეცას,მთვარეს და ვარსკვლავებს ვუმზერ

სულ სხვა სამყარო მიხმობს

ასე მგონია ცაში დაფრინავს 

ჩემი ოცნება თვითონ

ღამის წყვდიადში,მისი საუფლო

ბნელეთს სინათლით მიმკობს

როცა სხეული მიწას ერთხმევა

სიმძიმე ადევს ლოდად

სული მაღლიდან თვალყურს ადევნებს

მერე ეშვება მშვიდად

თავის სხეულში ბრთხილად შეაღწევს

და გადააქცევს ხილვად

სულით მორთული,ივსება ნათლით

გულში დარჩება სხივად

ცისკრის ვარსკვლავი ხვდება ალიონს

ირგვლივ სიჩუმე სუფევს

თვალცრემლიანი ზეცას შევყურებ

მისგან მოველი ნუგეშს

დაბნეული ვარ,თავს ვეკითხები

ნეტავ რა იყო წუხელ...

ვისგან მოველი,რატომ მოველი

პასუხს უტყვსა და უთქმელს

ღმერთო,ძლიერო გამაძლიერე

კარი გამიღო იქნებ

გულით შენთან ვარ,სულით შენთან ვარ

შენთან მოვყევარ ფიქრებს...