,, ეს არც ხშირ ტევრებს დაეცნენ ქარნი,   

                      არც ფოთოლცვენა აყვითლებს ფოთლებს,-

                      ეს_ სილურჯიდან უხილავ კარვის

                      ვარსკვლავთ ფსალმუნი იღვება სწორად.

                      აი,მე ვხედავ: მოცისფრო კაბით,

                      ფარფატა ფრთებზე მჩატე ღრუბლისა,

                      მოდის ძვირფასი და ასე კარგი,-

                      წმინდა ძით ხელში ,-დედა უფლისა. 

                      მას ქვეყნისათვის შემოაქვს ნაზად

                      აღმდგარი ქრისტეს ხელახლა ჯვარცმა;

                      ,,_იცხოვრე შვილო,უვანოდ ასე

                       და მერე შეხვდი რიჟრაჟის ცახცახს".

                      გამოვლილ გზაზე ურვით ვნებული, 

                      რომ იქნებ ვინმე გლახაკში ქრისტე

                      შევიცნო,-ღვთისგან მირონცხებული,_

                      ხელში ყავარჯნით ბილიკს რომ მისდევს.

                      გვერდს გავუარო, იქნება კაცმა

                      და ვერ შევნიშნო მას ჟამსა იქნებ

                      ფრთა ქერუბინის_ტოტებში ნაძვთა

                      და ხის ჯირკვთან კი_ მშიერი ქრისტე!" 

                                             ანნა ახმატოვა

                                              თარგმანი: გ.ჯაბუშანური