მენატრება მამა–პაპის ძველი კერა
მახსენდება ბავსვობა და
– როგორ ვღელავ
ყურში მესმის ცხელი გრდემლის
მძიმე ბგერა
თვალწინ მიდგას პაპაჩემის
თბილი მზერა
ახლაც მახსოვს სამჭედლოში
ცეცხლის ენა
საბერველი ნაღვერდლისთვის
როგორ ბერავს
მჭედელ კაცის შუბლიდან რომ
ოფლი წვეთავს
გადაღლილი,დაჯაფული
გული ფეთქავს
ახლაც იქ ვარ ჩემს ფიქრებში
სული ოხრავს
ის სურნელი მიხალისებს
ცხადს და სიზმარს
მენატრება ფეხშისველი
გზებზე რბენა
ბავშვობის დრო გონებაში
მუდამ რჩება
მედარდება,მედარდება
ჩემი კერა
სამუდამო მოსაგონრად
გულში მრჩება
მეუფეო,შენ დალოცე
მჭედლის მოდგმა
გაამრავლე,გაახარე
ტკბილი კერა
დედა ღვთისა...დააფარე
შენი კალთა
დამილოცე წინაპრების
ძველი კერა...

                                    15.12.2013 წ