ტანგოს ვეცეკვები ვალსში..."

მერე მოვირთვები შენთვის,
როგორც ცად მქროლავი რაში,
და ვით ქარიშხალი ფიფქებს,
ისე აგიტაცებ ცაში...

სუნთქვად გავეყრები სხეულს,
ცეცხლად მოვედები მთვარეს,
ცრემლად ჩამოადნობს ზეცა,
შენგან მიტოვებულ წამებს...

ზღვიდან ანარეკლავ სხივებს,
მზეზე ქარვისფერად გაშლილს,
სულში ამოქარგულ მძივებს,
ქვეყნად ვერაფერი წაშლის...

თუ კი შვებას მოგგვრი ასე,
გულში ჩავიჭედებ ტყვიას,
ზეცის ფრინველების ხაზზე,
ნისლად ავეშლები ნიავს...

ნების დაურთველად მოვალ,
ხელზე შეგეხები სიოდ,
ჯერ ის რამდენს ნიშნავს, რომ ვართ...
ახლა სიკვდილსაც, რომ ვძლიოთ.

ცრემლად დავიღვრები, მთვარალი
შენი სურნელით და ეშხით,
შენ თუ წყურვილისგან მშრალი...
მე წყალს მოგაწოდებ პეშვით.

არწვის მოვახტები მხრებზე,
ციდან ჩამოგიცრი ვარდებს,
გრძნობებს ცვრად მოგიფენ გზბზე,
უკან ზეციდან და ცამდე...

ტაში ბატონებო ტაში,
ვიცი ვუყვარვარ და ვფიცავ,
მთვარედ დავენთები ცაში,
ფეხქვეშ დაგეგები მიწად...

"არა, თუ კი სადმე შევცდი,
ყველა სისხლის წვეთად მიზღავს,
როგორ შემეშალა მეთქი,
შენზე არასოდეს მითქვამს!.."

/თორრნიკე ნაროზაული/