მე რომ ვიყო პრეზიდენტი, გაგილღობდით გულებს,

ვერ მოგცემდით უფლებას დანებებოდით ბოროტს,

აღმოვაჩენ თქვენს ღირსებას, თქვენში დამარხულებს

ერთმანეთზე ცუდი არ თქვათ, არც მე გამაგონოთ.

არ მინდა დავინახო მე დედის მწარე მოთქმა

თვალებში ჩახედავ და მხოლოდ ტკივილს რომ ხედავ,

რატომ გავწყვიტოთ უცხოსთვის ვაჟკაცების მოდგმა,

მოყვრულად გვთხოვს დახმარებას, უარს ვერ ვუბედავთ.

კმარა ამდენი სისხლისღვრა, მხეცები ხომ არ ვართ,

კმარა ტერორი ხალხში და ამით დაშინება

თუ ნაბიჯი არ გადავდგით ჩვენ არ გვეშველება,

როგორც იყო ადრე დღესაც ზუსტად ის იქნება.

ქვეყანაში ვეღარ ნახავთ გაჭირვებულს, ღარიბს,

ვინც ლუკმის მოსაპოვებლად მკვლელობასაც სჩადის,

აქ გაივლებოდა ნაღდ გრძნობებს შორის საზღვარი,

მზის შუქზე გამოვიდოდა ყველა ხელოვანი.

და ამ ქვეყნის შვილს მაწუხებს, პრობლემა დიდრონი,

გულს მისერავს სასწაულად, ჩემს სულს კი მიკორტნის,

შიგნიდან მჭამს, მკბენს და მწამლავს, დიადი პითონი

მაძლევს ძალას, რომ ვაკეთო საქმე საგმირონი.

ახლა სამშობლოს სჭირდება, გადაწმინდო მტვერი,

რაც დაგროვდა ზემოდან და თითქოს დავიმტვერი

როგორნიც ვართ მე ყველანი ძალიან მიყვარხართ,

ერთმანეთის გარეშე ვერ ხედავთ ჩვენ ვინა ვართ?

თქვენგან მხოლოდ ერთს მოვითხოვ, რომ უბრალოდ მენდოთ,

მე ვარ თქვენი ძმა და ერთი შანსი რომ მომცეთ გთხოვთ,

არ ვიქნები უმადური, ჩაგახედებთ გულში

ყველას პატივით მიგიღებთ, დამდგართ კარის ზღურბლში.

ამ ქვეყნისთვის კარგი მინდა, მეც აქ გავიზარდე

ყველაფერი რაც ვაკეთე, მისთვის გავისარჯე,

დამაყენა კეთილთა გზას, მეყო რაც ვიცადე

საქართველოს ტკივილიც ხომ გულით განვიცადე.

ამ ყველაფერს გავაკეთებ, მხოლოდ ავაშენებ

უდაბნოს მაგივრად დიდ ბაღს, წალკოტს გავაშენებ,

არ იქნება ავადმყოფი დიდი ხნით საწოლში,

მალე დადგება ფეხზე და ხელსაც შეგაშველებს.

მუდამ კარგი ვთესე და ამიტომ დამივიწყებთ,

უარეს შემთხვევაში ხომ საფლავს არც მაღირსებთ

ასე იცით ქართველებმა ხალხის დაფასება,

იყიდება ყველაფერი აქ დაბალ ფასებად.

ცდება ფრაზა იმას იმკი რასაც აქ დათესავ.

გალაკტიონს ივიწყებთ რა მელის კარგი თქვენგან!