დედა ახლა მუცლიდან მოგმართავ,

მინდა დაფიქრდე სულ ცოტა მაინც

გთხოვ რომ არ გინდა მიდი მოძღვართან,

რატომ სცოდავ ხომ დარჩება კვალიც.

დედა არ გინდა გემუდარები,

და რომ შემეძლოს დაგიჩოქებდი

რატომ გახსენი ცოდვის კარები

მე ხომ შენს გასახარად მოვედი.

ნუ კლავ სიცოცხლეს, რად ხარ ასეთი

მინდა ვიცოცხლო და ვიარსებო,

მითხარ რას ფიქრობ რად არ გწამს ღმერთის,

მინდა ოცნების კოშკი ვაშენო.

შენ ხომ არ მოგკლეს და დედამ გშობა,

როგორც გინდოდა ისე იცხოვრე

გიყვარდა, გძულდა, გტანჯავდა, გშურდა,

მე მართმევ ქვეყნად მთავარს, სიცოცხლეს.

დე, დამიჯერე არ მინდა წასვლა

ჯერ არ მოვსულვარ და არ მტკენია,

ხდება ფულის სიცოცხლეში გაცვლა

ვერ გრძნობ შენში რამხელა ძღვენია?

დედა მაცოცხლე, სულ ერთი წუთით,

გპირდები თავს მართლა შეგაყვარებ,

შენთან მინდა მთელი საუკუნით

ყოველდღე მოგიტან წითელ ვარდებს.

ვერ გრძნობ ჩემს სუნთქვას, ჩემს მოძრაობას?

მუცელში, მაგრამ მეც ცოცხალი ვარ,

იქნებ გავაოცო ეს თაობა,

შევცვალო დრო და მთელი სამყარო.

დე, მეშინია ცოცხლად სიკვდილის

ნუ მომკლავ სხვას ენატრება შვილი,

შენ არ გინდივარ სხვასთან დამტოვე

ცოდვა სასტიკი არ დაგაღონებს.

რადგან მაინც გსურს, დღეს ჩემი მოკვლა

ჭირივით გძაგს ჩემი პატრონობა

მითხარი ძალიან მეტკინება?

თუ წამში დიდხანს დამეძინება.

ასე ჯობია, ალბათ ვერ ვიგრძნობ

მე გაპატიებ, ღმერთიც შეგინდობს,

მწყინს ვერ მოვავლებ თვალს ამ სამყაროს

იქნებ მკვდარმაც კი შენ დაგინახო.

დე, მითხარ რა გჭირს, ცრემლი ვიგრძენი

ნუთუ არ გინდა, ნუთუ მიგრძენი?