მე არ ვიცი სიყვარული

და არც განმიცდია;

თავს ვატყუებ როცა ვამბობ

მიყვარს, მყვარებია.

ჯერ ღვთის შიშიც მე ბოლომდე

ჯერ ვერ შემიგრძვნია;

რა დავწერო მიყვარს-მეთქი?

არვინ მყვარებია.

სიყალბეა ვთქვა მიჯნურ ვარ,

არ კი მყვარებია;

როცა ვიცი რომ არ ვიცი

მიყვარს, მყვარებია.

საქმით გრძნობაუქონელმა

სიტკბო დამლევია;

ვინც შეიგრძნო სიყვარული

მიწერს რაფერია:

არ მაღლობსო, არ შურს მოყვსის,

მშვიდი, გამგებია,

შემწყალეა, მოწყალეა...,

მადლის დამლევია.

ეს არ ვიცი, ჯერ არ ვიცი

მიყვარს, მყვარებია;

და მსურს ვიგრძნო სიყვარული,

...მადლის დამლევია.

მე არ ვიცი მიჯნურობა

და არც განმიცდია;

თავს ვატყუებ როცა ვამბობ

მიყვარს, მყვარებია.

რა დავწერო თავო ჩემო?!

სიტყვა დამკლებია;

ჯერ ღვთის შიშიც მე ბოლომდე

ჯერ ვერ შემიცვნია.

                  09.05.12წ.

               მამუკა თეთრაძე