ჩემი თავი ღვთის წინაშე ცდუნება და გრძნეულია
მასზე ფიქრი არ მაწუხებს – გამიწირავს წყეულია
ერთი ვიცი – საქართველო თვალზე ცრემლმორეულია
მარად ვიტყვი – ჩემი მიწა ღვთის სამოთხის რჩეულია
ბედი რაც კი იჭედება – ღვთის ძალით მორთმეულია
ჯვარზე გაკვრა, ამაღლება ერთურთთან შერეულია
ჩემი სული სატანაა, ბნელეთის წართმეულია
საქართველო დიდებაა – სამოთხის განძეულია
ცის ქვეშეთზე რაც ყოფაა, რაც კაცს თვალით შეუვლია
არ არსებობს დღესდღეობით, რაც ჩემს ერს დღეს შეუძლია
სამოთხისთვის, ჯვარცმისათვის მხოლოდ რჩეულს გაუძლია
ჩემი გული ცდუნებაა, ჯოჯოხეთის გზად უვლია
თუმცა თავი ცოდვილი მაქვს, ჯოჯოხეთის გველის შვილი
მაგრამ მამულისთვის სული მტკიცედა მაქვს გამოწვდილი
ცდუნებასაც მის გულისთვის ლახვარს დავცემ, ვით ღვთის შვილი
ბნელი ნათლად გადვიქცევი,როგორც რჩეულ ქვეყნის შვილი...

ავთანდილ ზერტელი...