აბა, ეს ცხოვრებაა?!...

       ერთ საღამოს 10 წლის შვილმა მამას უცნაური რამე ჰკითხა:

- მამიკო შენი სამუშაო დროის 1 საათი რა ღირს?

- რაში გაინტერესებს შვილო?

- მაინტერესებს

- როცა კონსულტანტად მქირაობენ, 300 დოლარს მიხდიან საათში - ამაყად უთხრა მამამ

- გასაგებია - უპასუხა შვილმა რამდენიმე თვის შემდეგ ეს საუბარი უკვე ყველას დაავიწყდა, როცა ერთ საღამოს შვილმა მამას უთხრა:

- მამიკო, 150 დოლარი მჭირდება - რად გინდა ამდენი ფული - გაუკვირდათ მშობლებს

- აუცილებლად მჭირდება. ძალიან გთხოვ!

- არა, შვილო, მაგდენი ფული ბავშვს არ უნდა ჰქონდეს. მით უმეტეს, თუ არ გვეტყვი, რად გინდა

- გეხვეწები! ძალიან მჭირდება - გაჭირვეულდა პატარა. 10 წუთიანი კამათის შემდეგ მამა გაბრაზდა და ხმამაღლა და გადაჭრით უთხრა უარი:

- ეს რა ჭირვეულობა დაგიწყია?! აშკარად, ცუდად იქცევი! არ გაბედო ასეთი მოთხოვნების წამოყენება!

       ატირებული ბავშვი ოთახში გაიქცა. ვახშმის შემდეგ მამა სინდისმა შეაწუხა - ბავშვი რომ გაანაწყენა - და მასთან ოთახში შევიდა. შვილი ისევ ჩუმად ქვითინებდა. მამა მოესიყვარულა:

- შვილო, არ გეწყინოს, რომ გავღიზიანდი. ფული კი არაა ჩემთვის მთავარი, არამედ შენზე ვღელავ. აი შენი 150 დოლარი, ოღონდ, აუცილებლად უნდა მითხრა, რაში გჭირდება. თვალცრემლიანმა შვილმა მამას ფული გამოართვა, თავისი საწოლის ზეწარი გადაწია და მის ქვეშიდან წვრილ-წვრილი დაკუჭული კუპიურები ამოიღო.

- მამა, აი 150 დოლარი უკვე შეგროვილი მაქვს, კიდევ 150 შენ მომეცი და ახლა 300 მაქვს. მინდა, შენი ერთი საათი ვიყიდო, რომ სახლში ადრე, ჩემს დაძინებამდე, მოხვიდე და ერთად ვისადილოთ.