ღირსი ლუკა ელადელი დაიბადა საბერძნეთის სოფელ კასტარიაში. მისი მშობლები ღარიბები მიწათმოქმედებდნი იყვნენ. ღირსი ლუკაც ბევრს იღვწოდა, ამუშავებდა მიწას, მწყემსავდა ცხვრებს. იგი დაუზარებლად უჯერებდა მშობლებს. ხშირად კეთილი ჭაბუკი თავის წილ საჭმელს და ტანსაცმელს ღარიბებს უნაწილებდა, ამისთვის ბევრი საყვედურების მოთმენა უწევდა მშობლებისგან. ერთხელ, იმ თესლების უმეტესობა, რომელიც თავის მინდორზე უნდა დაეთესა, უპოვრებს მისცა, მაგრამ ღმერთმა დააჯილდოვა გულმოწყალებისათვის: იმ წელს წინანდელზე მეტი მოსავალი მოვიდა.

     სიყმაწვილიდანვე წმიდანი ბევრს და გულმოდგინედ ლოცულობდა. ერთხელ დედამ იგი ჰაერში ამაღლებული იხილა ლოცვის დროს.

     მამის გარდაცვალების შემდეგ ლუკა დედამისის ჩუმად წავიდა ათონის მთაზე და მორჩილად შეუდგა ღმერთს, მაგრამ ღმერთმა შეისმინა დაღონებული მშობლის ვედრება და ის სასწაულებრივად დააბრუნა მშობლიურ სახლში. მან იქ ოთხი თვე იცხოვრა, დაამშვიდა დედა, შემდეგ კი, უკვე მისი ნებით, იოანეს მთაზე განმარტოვდა. აქვე აღკვეცეს იგი ბერად ამ ადგილის მოსალოცად მოსულმა მღვდელმსახურებმა. ამის შემდეგ ლუკამ გააძლიერა თავისი ღვაწლი და უფალმა დაუცხრომელი მოღვაწეობისთვის განჭვრეტის ნიჭი მიმადლა.

     მან შვიდი წელი დაჰყო, იოანეს მთაზე ღირსმა მამამ, იგი ბულგარელთა შემოსევამ აიძულა შეეცვალა მოღვაწეობის ადგილი და კორინთოსკენ გაემგზავრა. იქ მან გაიგო ერთი მესვეტე ბერის შესახებ, რომელიც პატრებში მოღვაწეობდა, იგი მოძებნა და 10 წელი მის მორჩილებაში იმყოფებოდა, შემდეგ კი დაუბრუნდა სამშობლოს და კვლავ იოანეს მთაზე დამკვიდრდა. აქ ამომსვლელ ადამიანთა სიმრავლე არღვევდა ღირსი ლუკას მყუდროებას, ამიტომ მოძღვრის, თეოფილაქტეს კურთხევით იგი უფრო მივარდნილ ადგილას გადავიდა მოწაფესთან ერთად. სამი წლის შემდეგ არაბთა თავდასხმების გამო წმიდანი უდაბურ და უწყლო კუნძულზე ამპილზე გადასახლდა. მისი მოღვაწეობის უკანასკნელი ადგილი გახდა სტირი (სოტერიე). აქ ღირსი მამის ირგვლივ საძმო შემოიკრიბა და დაარსდა მცირე მონასტერი, რომლის ტაძარიც წმიდა დიდმოწამე ბარბარეს სახელზე აკურთხეს. ამ სავანეში ღირსი მამა მრავალ სასწაულს აღასრულებდა, კურნავდა სულიერ და ხორციელ სნეულებებს. მან წინასწარ განჭვრიტა აღსასრულის მოახლოება, კელიაში ჩაიკეტა და სამი თვის მანძილზე ემზადებოდა სიკვდილთან შესახვედრად. ღირსი მამა 946 წლის 7 თებერვალს აღესრულა. მისი უკანასკნელი სიტყვები იყო: „ხელთა შენთა შევვედრებ, უფალო, სულსა ჩემსა!“ შემდგომში მის საფლავზე ტაძარი ააგეს. წმიდანის უხრწნელი ნაწილებიდან მირონი გადმოდინდა და მრავალი კურნება აღესრულა.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►