წმიდა მარტინე მოწყალე ბავშვობიდანვე იჩენდა გულუხვობას და გლახაკთა შეცოდებით. 20 წლის წმიდანმა, ჯერ კიდევ მოუნათლავმა, ქონების უნახავთათვის ქველმოქმედება დაიწყო და მან არაფერი დაიტოვა, გარდა ერთი სამოსლისა და დანისა.

     ერთხელაც, ზამთარში,მონასტერთან საშინელ ბურუსში მან დაინახა ერთი მათხოვარი , რომელიც ქალაქის გალავანთან მოწყალების გაცემას სთხოვდა, მაგრამ უშედეგოდ არავინ დახმარებია . წმიდა მარტინეს კი გული შეეკუმშა შეცოდებისგან, სამოსი გაიხადა და დანით შუაზე გაჭრა: ერთი ნაწილი მათხოვარს მისცა, მეორე ნაწილით კი სიშიშვლე შემოსა. ბევრი დასცინოდა უცნაურად ჩაცმულ ნეტარს, ღამით კი ყინვისგან გატანჯულმა მარტინემ იხილა თავად უფალი იესო ქრისტე, შემოსილი მისი სამოსელის იმ ნაწილით, რომელიც გლახაკს მისცა. მაცხოვარმა ანგელოზებს პერანგის ნაფლეთებზე მიუთითა და თქვა: „მარტინემ ჯერ კიდევ ნათლობამდე შემმოსა ამ სამოსით, მე კიდევ დიდებით შევმოსავ მას და სიკვდილის შემდეგ ჩემს სასუფეველში მოვუწოდებ“. გამოღვიძებული უფლის რჩეული ტაძრისკენ გაეშურა და მოინათლა. შემდგომი ცხოვრების მანძილზე, იგი უხვად გასცემდა მოწყალებას, რისთვისაც უფალმა სასწაულთქმედების ნიჭი მიმადლა.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►