წმიდა ვლასი კესარიელი, – "ვუკოლი" – წარმოშობით მცირე აზიის კაბადოკიის კესარიიდან გახლდათ და მწყემსობით ირჩენდა თავს ("ვუკოლი" ბერძნულად მწყემსს ნიშნავს).

     როდესაც ქრისტიანების დევნილობა დაიწყო, წმიდა ვლასი საკუთარი ნებით ჩაბარდა მტარვალებს. ის საშინლად გვემეს და აწამეს, ხარის ძარღვებით ცემეს, და ადუღებულ წყლით სავსე ქვაბში ჩააგდეს, მაგრამ ღვთის წყალობით წმიდანი უვნებელი გადარჩა. ამ სასწაულის მნახველმა მეომრებმა ირწმუნეს ქრისტე. მმართველს უნდოდა იქ შეკრებილი საზოგადოებისთვის დაეჯერებინა, რომ წყალი ციცი იყოო და ამიტომ ვერაფერი დაუშავდა უფლის რჩეულს, გონებადაკარგული ქვაბში გადახტა და მაშინვე დალია სული.

     ღირსმა ვლასიმ, ბევრი ადამიანი გადმოყვანა ქრისტეს სარწმუნოებაზე. და მშვიდობით მიიძინა. მისი კომბალი მიწაში ჩაფლეს, მან ფესვები გამოიღო, და უზარმაზარ ხედ გადაიქცა და ტოტებით დაუფარავს იმ ტაძრის საკურთხეველი, სადაც მისი წმიდა ნაწილები იყო დაბრძანებული.