წინასწარმეტყველი ზაქარია ნათელმხილველი იყო ერთი თორმეტთაგანთან მცირე წინასწარმეტყველთაგანი. 70 წელი ბაბილონის ტყვეობაში იყვნენ იუდეველები, მაგრამ ბოლოს მეფე კვიროსმა სეიწყალა და გაანთავისუფლა ისინი, ნაბუქოდონოსორის მიერ მითვისებული სიწმიდეები დაუბრუნა იერუსალიმის ტაძრის დანგრევის შემდეგ. დაბრუნებიდან იუდეველებმა დანგრეული სამსხვერპლო კვლავ აღადგინეს მეშვიდე თვეს, შემდეგ კი ტაძრის რესტაციას აღორძინებასაც შეუდგნენ. ღვთისთვის სათნო კეთილმსახური ადამიანები უხვ შემოწირულობებს აკეთებდნენ, მაგრამ ბოროტი ადამიანების, ავაზაკებისა და წარმართების მანქანებით მშენებლობა ჭიანურდებოდა. ისრაელში სარწმუნოებრივი სულისკვეთების განსახორციელებლად უფალმა მათ შორის ორი წინასწარმეტყველი - ანგია და ზაქარია გამოარჩია.

     ზაქარია ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როცა უფალმა წინასწარმეტყველური ნიჭი მიმადლა და მსახურებისაკენ მოუწოდა და არაამქვეყნიური სახილველების ნახვის ღირსი გახადა. სწორედ ზაქარია წინასწარმეტყველის წიგნშია განცხადებული მაცხოვრის მიწიერი ცხოვრების უკანასკნელი მოვლენები, მისი დიდებით შესვლა იერუსალიმში (9, 9), უფლის 30 ვერცხლად გაყიდვა და ამ საზღაურით მეკეცის მიწის შესყიდვა (11, 12-13), მაცხოვრის გვერდის განგმირვა (12, 10), მოციქულთა გაფანტვა გეთსემანიის ბაღში (13, 7), მზის დაბნელება მაცხოვრის ჯვარზე ვნების დროს (14, 6-7). გადმოცემის მიხედვით, ღვთის მადლის რჩეულმა ჭურჭელმა - ზაქარიამ ღრმა მოხუცებულობამდე იცხოვრა. იგი იერუსალიმის მახლობლად დაკრძალეს თავის დიდ თანამედროვე და თანამოსაგრე ანგიასთან ერთად. ზაქარია წინასწარმეტყველს "მანგლისმხილველს" ვუწოდებთ, რადგან მან ჩვენებით იხილა მანგალივით მოდრეკილი გრაგნილი, რომელიც რისხვის მომასწავლებლად ფრინავდა ჰაერში (5, 1-2).

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►