გამოხმაურებები!

Permalink George ივნისი 12, 2018 | 10:52pm:

დედალოსის და იკაროსის ამბავი დასრულდა ცუდად ? რატომ თვლი მასე ? აბა კაი დასასრული რა უნდა ყოფილ იყო - მზეს მიაღწევდნენ ? და გაუძლებნენ სიცხეს პროტუბერანში ( მიახლ 30 მილიონი ცელსიუსის მიხედთვით)? დღეს კი იკაროსი გმირია, რომელმაც არა მხოლოდ ზეპირისითყვიერი, არამედ  პრაქტიკული სიბძნე დაგვიტოვა! ( ეს უფრო პრომეთე (ამირანის) ვარიაციაა - ადამიანები ცეცხლს აღმერთებნენ, დღეს კი მასზე წყალს ვადუღებთ ) 

Permalink ლაშა ივნისი 13, 2018 | 3:55pm:

უჩა, როგორ ფიქრობთ, რწმენის გარეშე, შესაძლებელი იქნებოდა თუ არა, ნეო ყოფილიყო გადამრჩენელი? 

შეხვედრაზე, რომელზეც, სამწუხაროდ, თქვენ ვერ არ იყავით, ასე დავსვით საკითხი - დავუშვათ, მორფეუსიც ყოფილიყო მატრიცის გამოგზავნილი - საინტერესო იქნება თქვენი აზრი ამ მიმართულებითაც. 

Permalink უჩა ივნისი 13, 2018 | 10:36pm:

რა თქმა უნდა, ნეოს რწმენა რომ არ ჰქონოდა, ვერ შედგებოდა რჩეულად, რამეთუ იყო რჩეული ნიშნავს გწამდეს, რომ ხარ ეს უკანასკნელი. ამდენად, თავად რჩეულობა რწმენაა და  სხვა არაფერი. რაც შეეხება მეორე შეკითხვას, ვშიშობ, ვერ მივხვდი რა იგულისხმება გამუქებულ წინადადებაში და რაში მდგომარეობს კითხვა.

 
ლაშა said:

უჩა, როგორ ფიქრობთ, რწმენის გარეშე, შესაძლებელი იქნებოდა თუ არა, ნეო ყოფილიყო გადამრჩენელი? 

შეხვედრაზე, რომელზეც, სამწუხაროდ, თქვენ ვერ არ იყავით, ასე დავსვით საკითხი - დავუშვათ, მორფეუსიც ყოფილიყო მატრიცის გამოგზავნილი - საინტერესო იქნება თქვენი აზრი ამ მიმართულებითაც. 

Permalink ლაშა ივნისი 13, 2018 | 11:07pm:

გამოდის, რომ მორწმუნე ადამიანს მეტი შესაძლებლობა აქვს, ვიდრე ურწმუნო ადამიანს? მორწმუნე ადამიანს შეუძლია უფრო ახლოს იყოს ჭეშმარიტებასთან, ვიდრე ურწმუნოს, ასეა? 

უჩა said:

რა თქმა უნდა, ნეოს რწმენა რომ არ ჰქონოდა, ვერ შედგებოდა რჩეულად, რამეთუ იყო რჩეული ნიშნავს გწამდეს, რომ ხარ ეს უკანასკნელი. ამდენად, თავად რჩეულობა რწმენაა და  სხვა არაფერი. რაც შეეხება მეორე შეკითხვას, ვშიშობ, ვერ მივხვდი რა იგულისხმება გამუქებულ წინადადებაში და რაში მდგომარეობს კითხვა.

Permalink უჩა ივნისი 13, 2018 | 11:19pm:

უპირველესად, ჩვენ აქ არა რელიგიურ, არამედ საკუთარი თავის რწმენას განვიხილავთ ხომ ასეა. საკუთარ თავში დარწმუნებულობა, რასაკვირველია აძლიერებს ადამიანს და საზოგადოებაში ძლიერ პერსონად, შესაძლებელია რჩეულადაც, წარმოაჩენდეს მას. რამდენად მიაახლოვებს ეს მას ჭეშმარიტებასთან, ვფიქრობ, ირიბადაა დამოკიდებული რწმენასთან. გწამდეს, საკუთარი რჩეულობის იმთავითვე არ განაპირობებს ჭეშმარიტებასთან ახლოს ყოფნას, ეს, მეტწილად, დამატებით ძალებს და მოტივაციას შეგძენს, რომ კიდევ უფრო მიუახლოვდე ჭეშმარიტებას. 

ლაშა თქვა:

გამოდის, რომ მორწმუნე ადამიანს მეტი შესაძლებლობა აქვს, ვიდრე ურწმუნო ადამიანს? მორწმუნე ადამიანს შეუძლია უფრო ახლოს იყოს ჭეშმარიტებასთან, ვიდრე ურწმუნოს, ასეა? 

უჩა said:

რა თქმა უნდა, ნეოს რწმენა რომ არ ჰქონოდა, ვერ შედგებოდა რჩეულად, რამეთუ იყო რჩეული ნიშნავს გწამდეს, რომ ხარ ეს უკანასკნელი. ამდენად, თავად რჩეულობა რწმენაა და  სხვა არაფერი. რაც შეეხება მეორე შეკითხვას, ვშიშობ, ვერ მივხვდი რა იგულისხმება გამუქებულ წინადადებაში და რაში მდგომარეობს კითხვა.

Permalink ლაშა ივნისი 13, 2018 | 11:51pm:

უჩა, მე არ მიხსენებია რელიგიური რწმენა. და ისიც ვერ მივხვდი, თქვენ რატომ დაუკავშირეთ საკუთარი თავის რწმენას? ნეო საკუთარი თავის მიმართ ავლენს რწმენას თუ მორფეუსის მიმართ? 

მოდით, გავიხსენოთ - ნეო, ერთი აიტიშნიკი ბიჭია, პროგრამული უზრუნველყოფის სამსახურიდან, რომელსაც კომპიუტერი მიანიშნებს, მერე ერთი გაურკვეველი ქალი ეტყვის, რომ მას ეძებენ და საბოლოოდ, კიდევ უფრო გაურკვეველი კაცი სთავაზობს დალიოს აბი და ისედაც სავალალო სიტუაციაში მყოფმა (სამსახურში აგვიანებს, პოლიცია დასდევს) კიდევ გაირთულოს მდგომარეობა. (ჯერ მარტო ის რად ღირს, ტელეფონიდან სრულიად უცნობის ხმას რომ ენდობა და ფანჯრიდან გადაძვრება).

უჩა:

უპირველესად, ჩვენ აქ არა რელიგიურ, არამედ საკუთარი თავის რწმენას განვიხილავთ ხომ ასეა. საკუთარ თავში დარწმუნებულობა, რასაკვირველია აძლიერებს ადამიანს და საზოგადოებაში ძლიერ პერსონად, შესაძლებელია რჩეულადაც, წარმოაჩენდეს მას. რამდენად მიაახლოვებს ეს მას ჭეშმარიტებასთან, ვფიქრობ, ირიბადაა დამოკიდებული რწმენასთან. გწამდეს, საკუთარი რჩეულობის იმთავითვე არ განაპირობებს ჭეშმარიტებასთან ახლოს ყოფნას, ეს, მეტწილად, დამატებით ძალებს და მოტივაციას შეგძენს, რომ კიდევ უფრო მიუახლოვდე ჭეშმარიტებას. 

Permalink უჩა ივნისი 14, 2018 | 12:43pm:

დიახ, სავსებით სწორი შენიშვნაა. ნეო, რაღა თქმა უნდა, მორფეუსის მიმართაც ავლენს რწმენას, რადგან თავად მორფეუსმა "ჩააწვეთა" მას რჩეულობის რწმენა. ჩახლართული წინადადება გამოვა, თუმცა ნეო ავლენს რწმენას იმის მიმართ, რომ მორფეუსს სწამს ნეოს რჩეულობის. შესაბამისად, ნეოს რჩეულობის თვითრწმენა, უცილობლად, გადის მორფეუსზეც. 

contributorSaid

უჩა, მე არ მიხსენებია რელიგიური რწმენა. და ისიც ვერ მივხვდი, თქვენ რატომ დაუკავშირეთ საკუთარი თავის რწმენას? ნეო საკუთარი თავის მიმართ ავლენს რწმენას თუ მორფეუსის მიმართ? 

მოდით, გავიხსენოთ - ნეო, ერთი აიტიშნიკი ბიჭია, პროგრამული უზრუნველყოფის სამსახურიდან, რომელსაც კომპიუტერი მიანიშნებს, მერე ერთი გაურკვეველი ქალი ეტყვის, რომ მას ეძებენ და საბოლოოდ, კიდევ უფრო გაურკვეველი კაცი სთავაზობს დალიოს აბი და ისედაც სავალალო სიტუაციაში მყოფმა (სამსახურში აგვიანებს, პოლიცია დასდევს) კიდევ გაირთულოს მდგომარეობა. (ჯერ მარტო ის რად ღირს, ტელეფონიდან სრულიად უცნობის ხმას რომ ენდობა და ფანჯრიდან გადაძვრება).

უჩა:

უპირველესად, ჩვენ აქ არა რელიგიურ, არამედ საკუთარი თავის რწმენას განვიხილავთ ხომ ასეა. საკუთარ თავში დარწმუნებულობა, რასაკვირველია აძლიერებს ადამიანს და საზოგადოებაში ძლიერ პერსონად, შესაძლებელია რჩეულადაც, წარმოაჩენდეს მას. რამდენად მიაახლოვებს ეს მას ჭეშმარიტებასთან, ვფიქრობ, ირიბადაა დამოკიდებული რწმენასთან. გწამდეს, საკუთარი რჩეულობის იმთავითვე არ განაპირობებს ჭეშმარიტებასთან ახლოს ყოფნას, ეს, მეტწილად, დამატებით ძალებს და მოტივაციას შეგძენს, რომ კიდევ უფრო მიუახლოვდე ჭეშმარიტებას.