ჩემი პაწიები თამაშით გაერთნენ, ხმამაღალი ჭყივილით დასდევდნენ ერთმანეთს მწვანე მდელოზე. კარგა ხანს ვუყურე მათ ხალისიან თამაშს, მზეზე ნაკლებად როდი უელვარებდათ სირბილისგან აწითლებული ლოყები.

      მერე კი ბუჩქნარს მივაშურე ნოყიერი ბოლქვების შესაგროვებლად. როცა ჩემი პაწიები თამაშით დაიღლებიან, პირს ამით ჩაიგემრიელებენ.

      ცისფერი ჩხიკვი…

      ერთხელ ყვავილოვან მდელოზე დავსეირნობდით მე და ჩემი პაწია მზეები. მე მათ ვასწავლიდი, თუ როგორ უნდა დაეკრიფათ ყავილები და მერე როგორ შეეკრათ თაიგულებად. მეცინებოდა, როცა ვხედავი, რა უგერგილოდ მბაძავდნენ თავიანთი პატარა ხელებით..

      უცბად გველის ტყავი დავინახე, ბოლოსკენ ოდნავ დაკლაკნილი გაწვართულიყო ყვავილებით მოჩითულ ველზე. ჯერ კიდევ არ…

      ჩემს პაწია მზეს ძალიან სიამოვნებს, როდესაც ჰამაკში ვარწევ ხოლმე, მაშინვე თვალებს მილულავს და ტკბილად იძინებს. ასეთ დროს მახსენდება, რომ მეც ძალიან მსიამოვნებდა ჰამაკში ჩაძინება, მთელი სამოთხის ბაღი ნელნელა ირწეოდა ჩემს ჰამაკთან ერთად, ირგვლივ ყოველივე მშვიდი ნეტარებით სუნთქავდა.

      კიდევ ბევრ რამეს ვხედავ ჩემთვის კარგად ნაცნობს, როცა ამ…

      განა გკითხავენ როგორ ხარ? ხომ არ გაწუხებს რამე? და თუ გკითხავენ გგონია აინტერესებთ?! არა! არავის არ აინტერესებს და ნურაფერს იტყვი, ნურაფერს აგრძნობინებ, მხოლოდ გაუღიმე! და ვინც აი იმ ღიმილში ამოიცნობს შენს დარდებს ის ადამიანი არ უნდა დაკარგო! არ დაკარგო და მუდამ გაუფრთხილდი, თორემ დღეს რთულია იპოვო ჭეშმარიტი მეგობრები..

      ჰო და კიდე.. ღიმილი აკეთილშობილებს ადამიანს.. ღიმილი :) ♥

მერამდენედ უნდა გაქცევა .... მერამდენედ უნდა მიატოვოს ეს სისხლიანი ადგილი, ვერ გაიგებ როგორ სტკივა, ვერ მიხვდები თუნდ მისი ნაკვალევი რაოდენ სევდას ტოვებს. თველები?

- ოჰ, თვალები გამჯდარი სიძულვილით და სიღატაკითსავსე.

სხივი მომკვდარი!

ია სინაზედაკარგული!!!!!!!

უყვარდი!!!!

კაცი_სავსე, კაცი_კაცია! კაცი ჰო კაცი და მისი თვალები!

- ღიმილი?

- ოჰ, ღიმილი, მშვენიერი, ყალბი,! სავსე ბედნიერებით, რა ლამაზია, რა…

     ოთახი მორთულია სურნელით

     წვიმის წვეთები ეთამაშებიან გარედან ჩემს იასამნებს მე კი მათ ოთხში ვკლავ ეგოისტურად არვაძლე წვიმასთან თამაშის უფლებას

     ყველაფერი ხომ გაცილებით გრძნობადია დღეს ვიდრე გუშინ ან გუშინწინ

     ყველაფერი ხომ მომენტალურად ზუსტად ამ წამს ვიგრძენი და ვცდილობ გაგაგებინო…

     შინ ვბრუნდებოდი...ხალხმრავალი ქუჩის გამოვლა მომიხდა. უცნობმა ქალბატონმა ჩამიარა, მეგობართან ერთად იყო. გავიგონე, როგორ წუხდა იმაზე, თუ როგორი მოწყენილი, მოღუშული და პირქუში სახეებით დავდივართ ადამიანები ქუჩაში, ხშირ შემთხვევაში უმიზეზოდაც კი. მე ჩემს სახეს შევხედე, არ მომეწონა... მერე ისე გამეცინა სულ გაღიმებული დავდიოდი.

     ხოდა გავიღიმოთ რა, რადგან შეიძლება ვიღაცისათვის ჩვენი ღიმილი ბედნიერების…

хочу любить...

Хочу любить, хочу дышать и улыбаться,

хочу любить тебя, себя и всех.

Хочу любить любовь твою...

Хочу любить вздох твой,

твои руки и объятия,

дыхание, стук сердца и всего тебя.

Хочу любить глаза, взгляд на меня и мысли твои,

твои шаги,

твой приход,

уход...

Хочу любить всё твоё...

Хочу вдохнуть весну с тобой,

чтоб вместе любили мы…

      ჩემო Qwell_ნო, როცა ახალშობილი იზრდება ძალიან დიდ ყურადღებას აქცევენ მის რეაქციებს, ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ერთერთი რასაც უფროსები ამ დროს ცდილობენ მასში ლამაზი ფიქრების აღძრავს სათამაშოებით, მოფერებით, ოცნების სამყაროს უქმნიან ბავშვს. ეს ყველაფერი ბავსშვში პირველ რიგში ინტერესსა და ღიმილს იწვევს, ღიმილს რომელიც მის ცხოვრებას უფრო ხალისიანს ხდის, ამის გამო ბავშვიც ოპტიმისტად ყალიბდება.

      ჩემი აზრით ღიმილი საოცრად ცვლის როგორც ჩემს…

      გინდა ბედნიერი იყო და სხვებსაც მიანიჭო ბედნიერება? მაშინ გაუღიმე ცხოვრებას და ისიც გაგიღიმებს... დეპრესია??? ეგ მხოლოდ ზარმაცებს ემართებათ, ვისაც გაღიმება და ღიმილიანი ცხოვრება ეზარება... მხოლოდ გაიღიმე... გტკივა?... გაიღიმე და გაგივლის.....აჩუქე ღიმილი ყველას და ყოველივეს ამ სამყაროში... გაიღიმე ისე, როგორც მზე იჭყიტება ხოლმე ჩვენს ფანჯრებში, სიცოცხლის ხალისს გვმატებს და გვჩუქნის ნათელ დღეს, ისევე თბილად…