რა მოხდა, თუკი ვეღარ შევხვდებით.

ამქვეყნად რაც კი ხდება შემთხვევით, - 

მარადიული ის არის მხოლოდ 

და ასეთია ყოველთვის ბოლო

ნამდვილი გრძნობის, განცდის და ვნების,

და მეც ამ დიდი კანონის ნებით …

შევდივართ სასახლეში.

წმინდაო, დამიცევ! სუროში საშიშრად მივარდნილ კედლებით

ეს სახლი მაგონებს დაწყევლილ სამარეს:

აქ მკვდრები დაქრიან ზღაპრული რაშებით და ბედის ეტლებით.

ჰაერი სიკვდილით დაფარეს...

განდეგილ ცხოვრებით დღეგრძელი მოხუცი ცხოვრობდა აქ ერთ დროს.

ვინ იყო? სახელი არავინ იცოდა.

ათასგვარ წამლით და შელოცვით ეძებდა ბედნიერ სამკვიდროს

და მუდამ ფარული ღელვებით იწოდა...

მის თვალწინ ქარივით დგებოდენ ყოველღამ ფერმკრთალი ქალები:

სანთლების, წიგნების წყევლა…

გიგია ბუბუნაურის ძმადნაფიცი(მწერლის რვეულიდან)

თოვს.

რძისფერი სიმყუდროვეა ბუსარჭილის ფერდობზე ჩამომდგარი. მარტო თოვლის ფანტელები შრიალებდნენ ჩუმად, ჩუმად, ჩუმად, ზეცის გალობასავით.

 მერე არწივის ყეფა გაისმის: ერთხელ, მეორედ, მესამედ. არწივი გაჩუმდება და ისევ სიწყნარე ჩამოდგება ბურსაჭილის ფერდობზე.

თოვს

.თორმეტი წლის გიგია ბუბუნაური ქვენამთისაკენ მიუყვება აღმართს. მხარზე მამისეული თოფი ჰკიდია.ზემოთ, გორზე ადგილის დედის სალოცავია. გიგია სხვა მხარეს მიდის.…

რისი იმედით გინდა

შენ ამ აღმართის ავლა?!

იწვი სიცოცხლით წმინდა,

დადნი ვითარცა ავლი.

მე სული ესე სხეპით 

საუკუნეებს მიწვავს

შენი საწყალი მსხვერპლი

დაბლა გაკვრია მიწას.

ცხოვრებამ გამაწვალა

მქონდეს ასეთი იჭვი,

იქნება სხვისი წვაა

ის ცეცხლი შენ რომ იწვი...

გარნა იფრენდი ძნიად

დანებებოდა ნებას

მის საცერს გაუცრია 

შენი ლამაზი ვნებაც...

იფიქრო იქნებ ასეც,

გზა დააჩქარო…

მე დამესიზმრა რომ მეძინა-ანრი მიშო 

მე დამესიზმრა, რომ მეძინა. მაგრამ მე სულაც არ მეშლებოდა,

მე ხომ ვიცოდი, რომ გამეღვიძა მანამდე, სანამ გავიღვიძებდი

და რომ მეძინა, გავიხსენებდი.

მაგრამ მე ესეც არ მეშლებოდა,

მანამდე ძილს არ მივეცემოდი და ძილში არ გავიხსენებდი, რომ

ეს-ეს არის გამომეღვიძა და რომ აქამდე დამესიზმრა, თითქოს

მეძინა. მაგრამ მე ესეც არ მეშლებოდა, სანამ არაფერს აღარ

ვერწმუნე და არ ვიკბინე ხელზე და ჩემს თავს არ…