წვიმის წვეთები და... გარკვეული გაურკვევლობა, ვიცი თუ არა ჩემს გარშემო აღქმული რეალობა, სიგრილე დიდი სიგრილე, ზღვა, ამ ზღვაში შეგორებული ჩემი არსება, მე მიყვარს... მიყვარს კი?

მაგონდები, მტანჯავ, მეტირება ვოცნებობ ვეღარ ვფიქრობ, .... მე ვოცნებოობ...

ჩემი თითები დატანჯული კალამს ჩაფრენილი ....

ცას ავყურებ ხან ლურჯია ხან თეთრი, ნაცრისფერრში გადასული, სულ რამდენიმე წამი და დაფარავს... ფერთა გამა ორი ფერით, მშვენიერია ... ნიავია.. წვიმაა... ხატავს.. ხატავს ისე როგორც მე ვხატავ, გაუჩერებლივ სიყვარულით. იცი შენ გხატავ, სულ შენ...

რომ შემეძლოს გამოხედვით გეტყოდი ყველაფერს, ვერ დაიტევდი ჩაგეხუტებოდი და მაგრად გაკოცებდი, სიცოცხლეს წაგართმევდი კოცნით და შნ ჩემში ნათლული სუნთქვით დაიბადებოდი და ვიქნებდით მე და შენ განუყოფელნი როგორც ჩემს გულში....