ბავშვობა ხომ ყველაზე კარგი მოგონებაა რაც კი შეიძლება გაიხსენო,არ ვარ დიდი მაგრამ იმისთვის დიდი ვარ რომ,ისევ სახლობანა და დედაშვილობა ვითამაშო.მაგრამ სიამოვნებით დავბრუნდებოდი ბაღში ^^.ალბათ ყველას გახსოვთ,თაროებზე შემოდებული უამრავი სათამაშოები,კუბიკებით აწყობილი უცნაური ფორმის რაღაცეები:დ.ჩაი,წვნიანი,დესერტი,ძერწვა.ეს ყველაფერი უამრავ ბავშვთან ერთად.მომენატრა ეს დრო.ზეიმებისთვის ტანჯვით ნასწავლი ლექსები,ფიფქიის კაბები :დ.მომენატრა ტალახის ტორტები,კატლეტები,ნამცხვრები,მჭადები.ჭურჭლებით თამაში,კლასობანა.
მაშინ ვოცნებობდი დიდი გავმხდარიყავი,ახლა კი ვხვდები რომ ისევ ჭურჭლებით თამაში მირჩევნია.
ვიყავი ”ცელქი” ბავშვი, რა სიცელქეც უნდა ქონდეს ბავშვს^^,ჩემი აზრით ბავშვს,რომელიც არც დარბის,არც თამაშობს, ბავშვი არ ქვია.ეს სირბილი და თამაშია ის,რაც მთელი ცხოვრება უნდა გახსოვდეს.ბავშვობაში ხომ სულ მზეა^^.
რა კარგი,ლამაზი იყო ბავშვობა,ის წლები როდესაც არაფერზე ფიქრობ,არ დარდობ,ყველაფერს ვარდისფერ ვეფრებში ხედავ,როდესაც მხოლოდ ის გადარედებს თუ როგორი კაბა შეუკერო თოჯინას,ან რა ფერის  ითამაშო მასწავლებლობანა.მომენატრა ბავშვობა,დღეს ყველაზე მეტად და მომადგა ცრემლები  მომენატრა დროშობანას თამაში,წითელი ყვითელი შავი,ამის პატრონმა რა ქნას, და ა.შ 
ვიხსენებ ბავშვობას და თვალწინ კადრებივით გადის ყოველი წუთი და წამი...ბაღის წლები,მერე სკოლის პირველი კლასიი,რა მალე გაირბინა წლებმა,რა მალე აღარ ვართ ბავშვები!
რუსკას დღიურიდან!