აი, ჩამოვიდა მორიგი გზავნილი დასავლეთიდან. დედამ, როგორც ყოველთვის, ახლაც ჩაალაგა ჩანთაში ჩემი სახლის ნაწილი და გამომიგზავნა. მაგრამ ამ ჯერზე საოცარი სტუმარი ჩამოყვა ამ ჩანთას. უფრო ზუსტი რომ ვიყო, ჩანთას კი არ ჩამოყვა,  ჩანთით ჩამოიდა :) 

ჩვეულებრივად, როგორც აქამდე გამიკეთებია, დავხვდი ავტობუსს, ავიღე ჩანთა, ჩავჯექი რუსთავის მარშუთკაში,დავიდე ჩემი გზავნილი გვერდზე... მარშუტკის ჰიტების თავის ასარიდებლად მივმართე ცნობილ ხერხს:) ყურსასმენებს მოვუხმე დასახმარებლად :) ვზივარ ჩემთვის წყნარად, ვუსმენ ჩემს Moda-ს და Bocceli-ს. უცებ რაღაც მოძრავი წერტილი შევნიშნე, ჩანთიდან ამოცოცდა და ჩემს ხელზე გადმოვიდა. საკმაოდ გვიანი იყო და დაგლილობისგან თვალები მეხუჭებოდა. აქ კი მომიწია კარგად დამეჭყიტა თვალები, ხო უნდა მენახა რა არსება დასეირნობდა ჩემს თითებზე :) როგორც კი ცოტა გამოვფხიზლდი, ჩემი სტუმარიც ამოვიცანი, ციცქნა ჭია,ჭია-მაია :) მთელი 40 წუთი ამ უცნაურ სტუმარს ვუყურებდი, ვასეირნებდი თითიდან თითზე და ხელიდან ხელზე. ასე ჩავედით რუსთავში. მართალია გვერდით მჯდომი უცნაურად კი მიყურებდა, მაგრამ რაღა დროს მისთვის ყურადღების მიქცევა იყო, მე ხომ ამ სიშორიდან ასეთი ციცქნა სტუმარი ჩამომივიდა. მარშუტკიდან ჩამოსვლისთანავე ფრჩხილზე მოკალათებული ციცქნა გადავსვი მისთვის უფრო ბუნებრივ გარემოში. 

ასე დასავლეთიდან ჩამოსული, დიდი გზა გამოვლილი ციცქნა თბილისში მოხვედრის შემდეგ აღმოჩნდა რუსთავში :) ციცქნაზე არ ვიცი რა შთაბეჭდილება მოვახდინე, აი მე კი მესიამოვნა მისი დანახვა, მოულოდნელი, სასიამოვნო  და ამავდროულად დაუვიწყარი სტუმარი მყავდა :)