თენდება...გარეთ თოვს...ყველაფერი თეთრადაა დაფარული.  სახლები,ქუჩები,ხეები თეთრად შემოსილან და ზამთრის მწუხარე ჰანგებით გვამცნობენ პირველი თოვლის მოსვლას.ბურუსში გახვეულა არემარე...ბურუსით არის მოცული ჩემი ფიქრებიც...ვფიქრობ და ვერ გადამიწყვეტია როგორ განვაგრძო ცხოვრება,შენს გარეშე თუ შენთან ერთად...შენთან ერთად არა ფიზიკურ, არამედ სულიერ ყოფნას ვგულისხმობ...ისეთს როგორიც მჩვევია...ფიქრებში და ოცნებებში.მაგრამ ღირს კი ასე ცხოვრება?! ალბათ არ ღირს,არ ღირს იმიტომ, რომ  შეუძლებელია არარსებულ სამყაროში ჩემი გრძნობების გამოხატვა შენდამი.... შენ ვერ გაიგებ მე რას ვგრძნობ,რა მტკივა და რა მახარებს...დამღალა ჩემ გამოგონილ სამყაროში ცხოვრებამ...მინდა დაგივიწყო და  გპირდები, რომ ამას შევძლებ...აღარასოდეს ვიფიქრებ შენზე,აღარასოდეს ვიოცნებებ და რაც ყველაზე მთავარია აღარასოდეს არავის შევიყვარებ ასე მხოლოდ ფიქრებში და ოცნებებში.