1939 წლის 23 აგვისტოს ნაშუადღევის ოთხი საათისთვის სტალინის პირადმა ავტომობილმა წითელი მოედანი გადაკვეთა. მანქანაში საბჭოთა ლიდერის უჩვეულო სტუმარი იჯდა. დიპლომატიის ისტორიაში ამ ერთ-ერთი ყველაზე მკვეთრი გარდატეხის ჟამს, ნაცისტური გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრ იოახიმ ფონ რიბენტროპს, საბჭოთა კავშირის პირწავარდნილ მტერს, კრემლში სტუმრად ელოდებოდნენ. კერძოდ, ნაცისტთა პროპაგანდის მინისტრი იოზეფ ჰებელსი ამბობდა, რომ „რიბენტროპმა იყიდა თავისი სახელი, დაქორწინდა საკუთარ ფულებზე და თაღლიტურად გაიკვლია გზა მინისტრობისაკენ“.

      „სტალინისთვის ყველანი დროებით ადამიანებს წარმოვადგენდით“, ამბობს საბჭოთა კავშირის  შემდგომი ლიდერი ნიკიტა ხრუშჩოვი. 

      „(სტალინი) ლაპარაკის დროს მსმენელებს თვალებზე აკვირდებოდა“, ამბობს სტეფანე მიქოიანი. „თუ პირდაპირ თვალებში არ უყურებდით, შეეძლო ეეჭვიანა, რომ რაღაცას ატყუებდით. ამას კი შეიძლებოდა დიდი უსიამოვნება მოეტანა თქვენთვის... ეჭვიანობა მისი ხასიათის ნიშანს წარმოადგენდა... სტალინი, რასაკვირველია, უწინარეს ყოვლისა, რევოლუციონერი იყო. 

      1937 წლს ნიურნბერგში სიტყვით გამოსვლისას ჰიტლერმა საბჭოთა ლიდერებს „კრიმინალების არაცივილიზებული ებრაულ-ბოლშევიკური საერთაშორისო გილდია“ უწოდა და განაცხადა, რომ საბჭოთა კავშირი „უდიდესია კულტურას და ცივილიზაციას ანტიკური ცივილიზაციის განადგურების შემდეგ“. 

      გერმანიასა და საბჭოთა კავშირს შორის სავაჭრო ხელშეკრულება 19 აგვისტოს გაფორმდა ბერლინში. 

      საბჭოელებს 1932 წელს პოლონელებთან თავდაუსხმელობის ხელშეკრულება უკვე ჰქონდათ გაფორმებული.