შეიძლება ფიქრობთ, რომ თანამედროვე ვარცხნილობებმა ყველა შესაძლო დიზაინი შემოგვთავაზეს, თითქოს თავი ამოწურეს, მაგრამ ყოველთვის შეიძლება აღმოაჩინოთ ისეთი, რომელიც ამ ფიქრს გაოცებად აქცევს. თემა განსაკუთრებით სენსიტიურია იმ კატეგორიის ადამიანებისთვის, რომლებიც თმებს ღერებით უფრთხილდებიან და მალე იმდენიც არ დარჩებათ ვინმეს, ნამუსად ჩააბარონ ულვაშის ნაცვლად.

      100 წლის წინ, რუანდის მოსახლეობის ტრადიციულ ვარცხნილობას წარმოადგენდა ამასუნზუ. ის არ განსხვავდებოდა სქესის მიხედვით, მამაკაცებსაც და ქალებსაც შეეძლოთ ეტარებინათ თავმომწონედ. მისი მთავარი დეკორაცია იყო, წვეტიანი ან მჭრელი იერი, ერთგვარი დანისპირები. მაგრამ მოგვიანებით, ეს ვარცხნილობა ისევე მიეც დავიწყებას, როგორც ინდიელი მოჰიკანები.

      განსაკუთრებულ სირთულეს არ წარმოადგენდა მისი დაყენება, თმის სპეფიციკურობიდან გამომდინარე, მაგრამ შრომატევადი მაინც არის, განსაკუთრებით სიმეტრიის დაცვის თვალთახედვით.

      ასე მარტივად, გაიპარსება და მიიღებთ ამ მშვენიერ სანახაობას.