რამდენჯერ მიფიქრია

წვეთოვანით შემეყვანა ჩემი სიყვარული შენ

ძარღვებში

რომ ვნებისაგან გაგიჟებულს ვენები მოგეფხანა.

მაგრამ, მერე შემეშინდა

ქავილი უსიამოვნო ალერგიაში არ გადაგზრდოდა და

აკვიატებული იდეის დროული ლიკვიდაცია

მოვახდინე.

სამაგიეროდ საძინებლის კედლებზე

შავი შპალერი ავაკარი, შენი თვალისფერი.

ახალგაღვიძებულზე უპირობო და უსიტყვო დიალოგი

რომ გაგვემართა.

გოგლიმოგლივით ავთქვიფე

ღიმილები,

სიტყვები,

კოცნები,

შეხებები,

შეგრძნებები

და ერთ მზერაში გაგაშპალიერე.

დამტვრეულ ფანჯრებს ფარდები ჩამოვხსენი,

იატაკი ავყარე,ძველი კაბებიც გადავყარე.

შენ ეძებ იდეალურ სიყვარულს

მე კი მგონია ის არაფრიდან იწყებოდა

ამიტომ ახლა ჩემ ოთახშიც არაფერია

შავი, კვადრატული სიცარიელის გარდა,

რომელსაც აქა-იქ შენი დახეული თვალებიღა შემორჩა.

თამუნა ჭყოიძე