ქუჩაში მიდიოდა ორსული ქალი; ერთი ბავშვი ხელში აეყვანა, მეორეზე ხელი ჩაეკიდა, სულ უფროსი, ასე ექვსიოდე წლის, კაბის კალთაზე ხელჩაფრენილი მიყვებოდა; მომავლისათვის საიმედო სურათმა გენეალოგიური ხის ასოციაცია შემიქმნა.

      გზის გადაჭრისას ქალი ძალიან ფრთხილობდა, მძღოლმაც გამოიჩინა სიფრთხილე.

      ვიღაც მუშა "კაჭკაზე" მარჯვედ ხელებჩაფრენილი ტვირთს მიარბენინებდა ნაბიჯაჩქარებული მეპატრონის ფეხდაფეხ. მუშას სახეზე უნებური, რაღაც მექანიკური ერთგანზომილებიანი მიმიკა უთამაშებდა და შეიგრძნობდი, რომ ეს იყო სიკვდილის მოგერიების დაუოკებელი ჟინსწრაფვა-სიცოცხლე "კავკასიური ცარცის წრეში" იყო...

      ახალგაზრდა ქალს თავზე უკეთ მოვლილი ძაღლი მიუყვებოდა ყელსაბამით.

      ...ქუჩის ურნასთან მშიერი ძაღლი ორ ფეხზე შედგა: ურნიდან ორი-სამი შეშინებული კატა ამოხტა.

      მრავალსარულიანი მშენებარე შენობის მუშები შინ ხვალეზე დამძიმებული ფიქრით მიდიოდნენ... ბირჟის მუშები კი სევდიანი თვალებით ტოვებდნენ დღის ბოლოს ბირჟას. ზოგი ღვინით წაღმა ფიქრისთვის "შემზადებულიყო".

      ბევრი კმაყოფილი სახეც გამოდიოდა მაღაზიიდან.

      ეკლესიის ზარმა ხალხს ღმერთი შეახსენა.

2015 წ.დეკემბერი

ნათელა გორგოშაძე-დუმბაძისა