ცხოვრების ხანმოკლეობის გამო ნუ დაველოდებით სასწაულების მოხდენას. რაში მდგომარეობს ბედნიერება? როდის ვეძებოთ იგი? ამაში ჩვენ უბედურება დაგვეხმარება. როდის იწყება მისი ძებნა? იქნებ ბავშვობაშივე, მაშინ როცა ჯერ კიდევ არ ვიცით, რომ უბედურებაც არსებობს ამქვეყნად... ბავშვობაში ვამბობთ: ბედნიერები ვიქნებით თუმცა სიმართლე სულ სხვაა. არ არსებობს უკეთესი დრო ბედნიერებისათვის, ვიდრე ეს დღე, ეს წუთი და ეს წამია.

      სიცოცხლე იმდენად ხანმოკლეა რომ არ უნდა მოვიკლოთ სულ ცოტა ბედნიერებაც კი... ვენ მთელი ცხოვრება ველოდებით ბედნიერებას, შეგვიძლია ვთქვათ აი ეს და ეს თუ მოხდება ბედნიერი ვიქნები ! მაგრამ რა იქნებოდა ცხოვრება ამ ლოდინის გარეშე? ბედნიერებას ლოდინის შემდეგ ვაფასებთ, ბედნიერებას სევდის შემდეგ ვაფასებთ. "ადამიანის უმეტესობა ბედნიერია იმდენად, რამდენადაც გადაწყვეტენ, რომ ბედნიერები იყვნენ. ბედნიერების გასაღები არ არსებობს, კარი ყოველთვის ღიაა!

      ბედნიერება რაც არ გვაქვს იმის დანახვით კი არ მოდის არამედ იმის დანახვით და დაფასებიტ რაც გვქვს და ვერ ვამჩნევდით.

      არ არსებობს ბედნიერევაზე უკეტესი კოსმეტიკა.

      თუ ბედნიერება საკუთარ გულში ვერ ვიპოვეთ, სხვაგან ვერსად ვიპოვით. მხოლოდ გულს შეუძლია დაგვაჯილდოვოს ჭეშმარიტი სიმშვიდით და შესაბამისად – ბედნიერებითაც.

      ბედნიერება დამოკიდებული არაა გარეგნულ გარემოებებზე, მას გულის შინაგანი მდგომარეობა განაპირობებს. ის სულ ახლოსაა, ჩვენში, ჩვენს გულში, სადაც თითქმის არც ვიხედებით. სრული ბედნიერება არ არის და არც იქნება დედამიწაზე.

      ბედნიერება თითოეულ ადამიანშია. მთავარია შეძლოს და დაინახოს.. იპოვოს, აღმოაჩინოს.. საინტერესო ფენომენია ადამიანი. აქვს, მაგრამ სხვა უნდა, სხვისიც უნდა, ბევრი უნდა, ძალიან ბევრი.. მაგრამ, დაიტევს კი მისი გული ამდენს.. ??

      ადამიანის შინაგანი მე არასდროს არ მიიღებს სხვის წილს.. იწყება ჭიდილი ცნობიერსა და არაცნობიერს შორის სხვისი წილი ბედნიერების მიღება–არმიღებისთვის და უფრო უბედური ხდება ადამიანი..

      უბედური და უმადური.. მაინც უნდა.. ეძებს, ეძებს და ამ ძებნაში ავიწყდება გამოიყენოს ის, რაც უკვე აქვს, რაც თავისია.

      ვერც სხვას იღებს და უკვე არსებულიც ქრება უკვალოდ.

      სწორედ ამიტომ, სრული ბედნიერება არც არის და არც შეიძლება იყოს დედამიწაზეო, უთქვამთ. ალბათ მართალია.

      ადამიანს სრული ბედნიერებისთვის რაღაც ყოველთვის აკლია და ეს რაღაც ყოველთვის იარსებებს.. ბედნიერება ყოველთვის უნდა ვეძიოთ რომ მოვიპოვოთ, მაგრამ უპირველესად ბედნიერება საკუთარ გულში უნდა ვეძიოთ. თუ იქ არ არის არც არსად არ იქნება. უნდა შეგეძლოს ბედნიერების შეგრძნება და გულით ტარება.. სრულფასოვანი ადამიანიც მაშინ ხარ, როცა ეს

      შეგიძლია...

      "ეძებეთ ბედნიერება თქვენში და არა სხვაგან... და გახსოვდეთ, რომ დრო არავის ელოდებადა რაც მეტ დროს ვუთმობთ ბედნიერების ძებნას იქ, სადაც არ არის, მით უფრო ნაკლები დრო გვრჩება ვისიამოვნოთ