იესო ქრისტეს მათრახით წამებაზე სამ სახარებაშია მოთხრობილი:

• „მაშინ მიუტევა მათ ბარაბა, ხოლო იესუს შოლტითა სცა და მისცა მათ, რაჲთა ჯუარს-ეცუას.“ (მათე 27, 26);
• „ხოლო პილატეს უნდა ერისა მის მომადლებაჲ, მიუტევა მათ ბარაბა, ხოლო იესუს სცა შოლტითა და მისცა მათ, რაჲთა ჯუარს-აცუან.“ (მარკოზი 15, 15);
• „მაშინ მოიყვანა პილატე იესუ და ტანჯა იგი.“ (იოანე 19, 1).

     გამათრახება, როგორც სასჯელი გამოიყენებოდა ძველ რომში უშუალოდ სასჯელის წინ. მაგრამ პილატე პონტოელმა უბრძანა მაცხოვრის ტანჯვა განაჩენის დამტკიცებამდე, რათა დაეკმაყოფილებინა ბრბო, რომელიც მაცხოვრის სიკვდილს ითხოვდა. გამათრახება განეკუთვნება სასტიკ და მტკივნეულ სასჯელებს და მას რომის იმპერიაში იყენებდნენ მძიმე დანაშაულების შემთხვევაში, მაგრამ მეტწილად გამოიყენებოდა მონების და რომაული მოქალაქეობის არმქონე პირების წინააღმდეგ. იუდაური კანონებით დარტყმების რაოდენობა იყო შეზღუდული (II რჯული, 25, 3), რომაელები კი არ სცნობდნენ ასეთ შეზღუდვებს.

     სახარებაში არ არის ნახსენები რამდენი დარტყმა მიაყენეს იესო მაცხოვარს. ტურინის სუდარის კვლევის შედეგად დადგენილ იქნა, რომ ქრისტეს მიაყენეს 98 დარტყმა: 59 დარტყმა სამწვერიანი მათრახით, 18 ორწვერიანით და 21 ერთწვერიანით.

     გამათრახების დროს მაცხოვარი მიჯაჭვულ იქნა სვეტზე (წამების ძელზე). ეს სიწმინდე ამჟამად ინახება კონსტანტინოპოლში (სტამბული), წმინდა გიორგის სახელობის საპატრიარქო საკათედრო ტაძარში. სვეტი აღმოჩენილ იქნა იერუსალიმში წმინდა ელენეს, წმინდა მოციქულთასწორის იმპერატორ კონსტანტინეს დედის მიერ. ზუსტად მან გადმოაბრძანა წმინდა ძელი პალესტინიდან კონსტანტინოპოლში.