- წერას ვერ სწავლობ, უბრალოდ წერ. წერ, როცა გეწერება.

      წერ, როცა ფიქრი შეგიძლია ბევრი, დალაგება შეგიძლია ფიქრების და დალაგებულის ქაღალდზე "ცხლად" გადატანა...

      ყველა კარგად დალაგებული აზრი კი კარგია, სანამ ცხელია და დროული.

      და მაინც ყველა ვწერთ რაღაცას, ავად თუ კარგად....

      ყოველი ადამიანი თავისებური მწერალია. თითოეული ჩვენგანი ხომ თავად წერს თავის ცხოვრებას,

      ზოგს ეს ქაღალდზე უკეთ გამოსდის, რომელშიც, ჩემი, შენი ან სხვისი ცხოვრებაა გადმოცემული.

      სანამ წერას დაიწყებ ბევრი რამის თქმა გინდა. ხედავ გაბნეულ ასოებს, რომლებიც უაზროდ დაფრინავენ ჰაერში და ერთმანეთს ეჯახებიან, ეცილებიან, რათა დაწყვილდნენ რომელიმე ასოსთან. რაღაცნაირად პოულობენ ერთმანეთს და წყვილდებიან, ასე იქმნება "გუნდი" - სიტყვა. "გუნდებიც" შესაბამისად, მცირეოდენი ფრენის შემდეგ უწყვეტ ჯაჭვებს ქმნიან და თავისთავად იქმნება წინადადება, ზოგჯერ ფერადი, ზოგჯერ შავთეთრი, ზოგჯერაც უფერული, მაგრამ მაინც შენი და შენში დაბადებული!

- გინდა თქვა, რომ შენც მწერალი ხარ?

- მე დამლაგებელი ვარ აზრების, მაგრამ მხოლოდ გონებაში და მწერალი ვარ მხოლოდ ჩემი ცხოვრების, რომელშიც მთავარი მოქმედი გმირიც თავად ვარ. საკუთარი თავის ქმნილება ვარ იმ გაგებით, რომ ის ვარ, როგორადაც მე თვითონ ვაქციე ჩემი თავი.

- თუ შენი ცხოვრების მწერალი ხარ, ალბათ ისიც იცი, რა გელის მომავალში. ეს უინტერესოს არ ხდის შენს ცხოვრებას?

- ყველა ადამიანს ჰგონია, რომ იცის თავისი მომავალი, (იცის მომავალი პროფესია, როგორი ადამიანი სწირდება გვერდზე, იცის რამდენი შვილი ეყოლება) ეს მხოლოდ მას ჰგონია ასე. თუმცა ყოველი დღე სიურპრიზია ადამიანისთვის და ნებისმიერი დაგეგმილი საათი, წუთი და წამი შეიძლება შეცვალოს მოულოდნელობამ. მოულოდნელობამ საკუთარი თავისგან თუ ცხოვრებისგან. ასე რომ, სიუჟეტიც შესაბამისად ხშირად იცვლება მწერლისდაუნებურად.

- გამოდის მწერალი არც შენ ხარ. არის ვინმე სხვა, მსოფლიო სული, რომელიც ზოგჯერ გამოანათებს შენს გონებაში და შენი სურვილის მიუხედავად ცვლის სიუჟეტს?

- არ ვიცი, შესაძლოა ეგრეც იყოს. მაგრამ მწერალი მაინც თავად ხარ და თითოეულ სიტყვაზე, თითოეულ ასოზე პასუხისმგებელიც.

- მოულოდნელობაზე რას იტყვი? მოულედნელობაზე პასუხისმგებლობა ვის ეკისრება?

- ისევ საკუთარ თავს, ვინაიდან შენ ეჯახები ამ ყველაფერს და მხოლოდ შენ რეაგირებ მოულოდნელობაზე, რომელიც ცვლის შენს ცხოვრებას შენიდან გამომდინარე

- მაღლიდან მოვლენილი განსაცდელი ან სასჯელი? ამაზე რას იტყვი?

- ციდან არავინ ისვრის კვერთხით ნაპერწკლებს განსაცდელის მოსავლენად. ადამიანი საკუთარი მოქმედებით იმსახურებს რისხვას ან წყალობას და მოვლენილი განსაცდელი თუ სასჯელიც საკუთარი მოქმედების შედეგია.

- იმ შემთხვევითობაზე რას იტყვი, ადამიანს მოქმედების შესაძლებლობასაც რომ არ აძლევს და ისე წყვეტს მის ბედს?

- ამოუხსნელი არაფერია, თავად საკუთარ ქმნილებაში მწერლისთვისაც კი...

- კითხვას ტოვებთ?

- კითხვას თქვენ გიტოვებთ, რომ ფიქრი ისწავლოთ და დალაგებაც!...

      პ.ს. ნაწყვეტი....))