იმის ნაცვლად, რომ ვიცხოვროთ სავსე და შინაარსიანი ცხოვრებით, ჩვენ პრობლემიდან პრობლემის მიმართულებით დავრბივართ და მუდმივად "ხანძრის ჩაქრობით" ვართ დაკავებული. იმის ნაცვლად, რომ შევქმნათ ფერადი მომავალი, ჩვენ ხელოვნურად ვქმნით დიდ პრობლემას და შემდეგ ვიწყებთ ან მის მოგვარებას ან წუწუნს.

შემდეგ კი ვბედავთ და ხმამაღლა ვიძახით შემდეგი ხასიათის ტოქსიკურ სიტყვებს:

"ღმერთო ჩემო რატომ არ მიმართლებს არაფერში?"
"მე ვინ მომცა ამის ბედი?"
"რატომ მაინც და მაინც მე?"
და ა.შ.
ძალიან გთხოვ კარგად დაიმახსოვრე, რომ ჭეშმარიტება ძალიან უბრალოა. არ არის საჭირო ველოსიპედისა და რვაფეხას გამოგონება იმისათვის, რომ ღირსეული ცხოვრებით იცხოვრო.

პრობლემები არ არსებობს, არის მხოლოდ ამოცანები!

"სამყაროში არავითარი პრობლემა არ არსებობს. ყველა პრობლემის ნავსაყუდელი – შენი თავია!"

სინამდვილეში ყველაფერი ძალიან უბრალოდ გვარდება.

ნუ ეძებ ფორმულებს!

შემოქმედი გვაძლევს ყველაფერს, რაც მოგვესურვება!

…და თუ შენ "მაზოხისტი" ხარ, შემოქმედი გაძლევს პრობლემებს, იმიტომ რომ შენ ეს თავად გსურს.

კიდევ ერთი მიზეზი იმისა, რატომაც ადამიანები ქმნიან პრობლემებს ის არის, რომ მათ უბრალოდ სხვა საქმე არ აქვთ. ანუ, ეს სიტყვები სწორედ რომ იყოს გაგებული უფრო დეტალურად განგიმარტავ:

"როდესაც ადამიანი საკუთარი დანიშნულების თანახმად ცხოვრობს, მისთვის პრობლემა ამოცანის სახეს იძენს და ამ ადამიანს ეს ამოცანის გადაჭრა სიამოვნებას ანიჭებს. ესეიგი მთავარი პრობლემა ის არის, როდესაც ადამიანი დანიშნულების გარეშე ცხოვრობს. ეს იმას ნიშნავს, რომ სხვა ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, დანიშნულების გარეშე თავად ამ ადამიანის ცხოვრება წარმოადგენს პრობლემას".ჩვენს გონებას სურს, რომ მუდმივად რაღაცით იყოს დაკავებული. მას საინტერესო და საყვარელი საქმე სჭირდება და თუ შენ არ უქმნი მას ამ პირობებს, ის მთელი ცხოვრების განმავლობში შეგიქმნის პრობლემებს, რათა ამით მაინ მიგახვედროს, რომ საზრის მოკლებული ცხოვრებით ცხოვრობ.

საუკეთესო საქმე, რაც პირველ რიგში შენ შეგიძლია გამოუძებნო შენს გონებას – ეს შენი ჭეშმარიტი ოცნება და კონკრეტული მიზანია.შენი შინაგანი, რაც არავის კარნახსა და მითითებას არ საჭიროებს და მუდამ შენშია, უბრალოდ ამ ხელოვნური მტვერითა და ნალექით იმდენად ამოავსე, რომ დღეს უკვე ერთმანეთისგან ვეღარ ანსხვავებ შენი სინდისისა და ყალბი "სოციალური როლის" ხმას.