makuna: მაისი 2, 2014||2:44am

Tamo,შენმა მეგობარმა საუკეთესო გზა აირჩია ცხოვრებაში.:):):)ყველა ვინც მონასტერში მიდის მჯერა,რომ იქ უფალთან ახლოს მყოფობით,უფრო მეტ ბედნიერებას ეზიარებიან,ვიდრე აქ საერო ცხოვრებაში.

tamo: მაისი 2, 2014||12:21pm

maka: მაკა მჯერა და ვიცი რომ კარგი გზა აირშია , უფალთან იქნება მაგრამ, ის  სულ მონასტერში დადიოდა ხოლმე სტუმრად და დედებს  ეხმარებოდა, ვიცი თვითონაც ძალიან უნდოდა , მე ძალიან მწყდება გული განვიცდი ამას  რომ ისე ვეგარ ვიქნები მასთან როგორც ვიყავი ,მეც  ვაპირებდი  წასვლას მონასტერში სულ მაგას  გავიძახოდი, და ჩემმა კეთილის მსურველმა მეგობარმა რომელიც  ძალიან კარგად მიცნობს დავიცი რომ გული შესკივა ჩემზე და მითხრა რომ ვერ  გაზლებო და ეცეს იყოო მამაომ წამიყვანა 2 დღე  დამტოვა მაგრამ ტელეფონი რომ გამომართვა დედაომ ლამის  ჭკუიდან გადავედი, მივეცი დავემორჩილე უნდოდა ყურედღება რამეში გადამეტანა და რამდენინე მორჩილების გაკეთება დამავალა , რა ძალიან გამეხარრდა ფსალმუნის ქსოვა ვისწავლე ეს ორი დღე ჩემთვის  გლოვის  და სიხარულის ღეები იყო და ასე დასრულდა, მართალია მე  მას  არ  დავივიწყებ ბავშვობის მეგობრები ვართ და  კიდეც ვინახულებ მაგრამ მე ვიცი რო იქ  ჩემი ადგილი არ არის !... ეხლა 4  მაისს მეუფე  სვიმეონი აღკვეცს

makuna: მაისი 3, 2014||1:08pm

tamo,როგორ,როგორ ძალიან კარგად მესმის შენი...))არ ვიცი რატომ,მაგრამ ვინც მონასტერში მიდის ამას შინაგანად,მეც განვიცდი.ალბათ იმიტომ,რომ მათთვის და მათი ახლობლებისთვის ძალიან მტკივნეულია ერთმანეთისგან განშორება.თავს იმით ვინუგეშებ,რომ ისინი იქ მშვიდად და ბედნიერად იცხოვრებენ.იმაზე დიდი სიხარული არ არსებობს,როცა გრძნობ უფლის სიახლოვეს,რომელიც არ გტოვებს და ყოველთვის შენთანაა.))მონასტერში ცხოვრების მცირე გამოცდილება,რომ მიგიღია,ესეც უდიდესი მადლია.))წარმატებას და სულიერ ძალაში განმტკიცებას ვუსურვებ შენს მეგობარს.)))

გვანცა: მაისი 3, 2014||1:21pm

maka: ვერ დაგეთანხმები, რომ : ”მათთვის და მათი ახლობლებისთვის ძალიან მტკივნეულია ერთმანეთისგან განშორება”. როცა იცი, რომ შენთვის საყვარელი ადამიანი უფალს უფრო უახლოვდება და მისკენ სწრაფვა ხდება მისი უმთავრესი მიზანო ეს ტკივილს ვერ ბადებს... პირიქით უდიდესი სიხარულით გავსებს...

makuna: მაისი 3, 2014||3:29pm

gvanca"ტკივილში"მე მათი მონატრებისგან გამოწვეულ გრძნობას ვგულისხმობ.)ბევრ ოჯახს ვიცნობ,რომლებიც მართლა მასეთ შეგრძნებას ატარებენ.შენს ხედვას უდავოდ ვეთანხმები.))უბრალოდ სამწუხაროა,რომ ბევრი მასე არ აღიქვამს.

კომენტარი