დედამ იწამა,დედამ დაგბადა,ცხრა თვე ლამაზი მუცლით გატარა,არ დაიშურა შენთვის ტკივილი და სიხარულიც გულით ატარა...-მერე შენ გაჩნდი,კიდევ ატკინე,კიდევ დატანჯე,კიდევ ატირე,შენ შენი მოსვლით ზეცას აწიე,დედა გახადე,ცხოვრება ასწავლე.დედის ინსტიქტი შენით იპოვა,შენით იპოვა-ხო სწორედ შენით!-შენ კი დაკარაგე,არ დაუჯერე,კვლავაც აყვირე,კვლავაც ატირე,ვერ დაუფასე დედას სიკეთე,კვლავაც წამების ჯვარი აჰკიდე.შენ მისი გრძნობა ობლად დატოვე,ეს მოთმინება ცამდე აგორე...-დედას ეყვარები,დედას ენდომები,შენ კი ამ ყველაფერს მაინც ეომები,დედა ჩაგიხუტებს,ბაგეს დაგიდუმებს შენ კი ამის გამო უკვე ეჩხუბები,დედის გულზე ივლი,დედა გაპატიებს,შენ კი ამ სიყვარულის ჯერ ვერ ანალიზებ...-შენით შეისწავლა დედამ შვილის ფასი,შენით უწამია,შენით უტანჯია,შენით ყვარებია, შენი ყველაფერი თურმე ნატრებია...უკვე გაიზარდე,უკვე ვაჟკაცი ხარ,დედა გაგიგდია სადღაც სამუშაოდ,დედა მოხუცია,მაგრამ არ იზარებს,სწორედ შენს მაგივრად იგი ამუშავე,შენი შესანახი აქეთ ის გინახავას შენ კი საიდუმლოდ ამას ვერ ინახავ...დედა მოხუცია, მაგრამ ვერ გელევა,მაინც სიყვარული დიდი ეძალება,დედა მოხუცია,მაგრამ დაფუსფუსებს იგი ვერ ისვენებს,კვლავაც შენზე დარდობს კვლავაც შენით იწყებს დღეებს ავკარგიანს,შენ კი ზურგს აჩვენებ-კვლავაც დაანახებ სახეს-ავდარიანს...-დედა მოგიკვდება,დედა გაგეცლება,ობლად მიაბარებ კუბოს გამოუხწევს,საფლავს შენ ამოჭრი,კუბოს შიგ ჩააწვენ-დედას გამოკეტავ!დედას შიგ დაამწყვდევ!იქაც შენზე დარდობს,იქაც ეყვარები,შენ კი- შენს სახეზე ცრემლიც არ წამოვა,ისიც გაგეცლება ისიც გაგშორდება...ბოლოს,რომ მიხვდები დედა,რაც ყოფილა-მისი სიყვარული თურმე სად ყოფილა,მაშინ გამწარდები,მაშინ ატირდები დედას ეყვარები,დედას ენდომები...ქუჩაში მოხუც ბებოს სადღაც,რომ შეამჩნევ,მაშინ დედაშენი უცბად იგი ხდება,როცა დაინახავ ვინმეს რამე მოტყდა მაინც დაიძახებ-ჩემი დედა .......!!!