დღეს მინდა დავწერო ადამიანზე, რომელმაც ალბათ ერთ-ერთი დასამახსოვრებელი და სახასიათო პერსონაჟები შექმნა ქართულ კინოში, პირველად ალბათ 5 ან 6 წლის თუ ვიქნებოდი, როცა მისი ხმა გავიგე ჯერ კიდევ ძველი საბჭოთა ტელევიზორ იბერიიდან და იმის შემდეგ აღარც დამვიწყებია და აღარც ამრევია სხვის ხმაში ეს ხომ ეროსი იყო მანჯგალაძე თან სულ მეცინებოდა ხოლმე მის ხმაზე ჩემი საყვარელი პერსონაჟი კი სევერიან წივწივაძე იყო ფილმიდან თოჯინები იცინიან :D

      სინამდვილეთი იგი ძალიან სევდიანი ადამიანი ყოფილა მაგრამ ამაზე არსად ლაპარაკობდა და არც არავის აწუხებდა, დიდ სცენაზე გამოსვლიდან ძალიან მოკლე დროში შეიყვარა იგი ქართველმა მაყურებელმა, თუმცა იქამდე მას უკვე იცნობდნენ რადიოდან 17 წლის იყო როდესაც რადიოში დიქტორად დაიწყო მუშაობა.

      რუსთაველის თეატრში მუშაობის დროს ეროსიმ ბარნოვზე ბინა მიიღო იმ ცნობილ ეზოში რომელშიც მრავალი რუსთაველის ტეატრის მსახიობი ცხოვრობდა, იგი მარტო იყო არც ცოლი ყავდა არც შვილი მისი თანაცხოვრება ლენა ყიფშიძესთან მალე დასრულდა, სიცოცხლის უკანასკნელი წლებიც მან ამ სახლში გაატარა.

ცნობილი ფაქტია, რომ მისი ბინა ერთგვარი სალონური შეკრებების ადგილს წარმოადგენდა მსახიობებისთვის მეგობრებისთვის, მაგრამ მათ სახლში მხოლოდ 11 საათამდე აჩერებდა იგი ღამე სხვადასხვა როლებზე მუშაობდა და განმარტოვება სჭირდებოდა, თუმცა სიბნელის როგორც ამბობენ ძალიან ეშინოდა და როცა იძინებდა სინათლლეს ანთებულს ტოვებდა, სიცოცხლის უკანასკნელ პერიოდში ძალიან ავადმყოფობდა და 57 წლის ასაკში მეგობრების გარემოცვაში გარდაიცვალა.