ხელოვნების ნიმუშები ზოგჯერ ავტორისგან დამოუკიდებლად ცხოვრობენ და სწორედ ამით იზომება მათი როგორც ნამუშევრების სიდიადე. ერთ-ერთი ასეთი ნამუშევარია ედუარდ მუნკის კივილი. მართალია, ჯერ თავად ავტორმა შექმნა ან ნახატის რამდენიმე ვერსია, მაგრამ მოგვიანებით, დამოუკიდებლად გააგრძელა სიცოცხლე კივილმა.

      მუქი ინპრესიონიზმით ცნობილი ნორვეგიელი ედვარდ მუნკი, 1893 წელს ქმნის ნახას „კივილი“. პირვანდელი ნამუშევარი, შესრულებული იყო მუყაოზე და ასე გამოიყურებოდა:

      იმავე წელს, ცოტა მოვიანებით, მუნკმა გადაწყვიტა, რომ თავისი ნამუშევარი არ მოსწონდა და შექმნა დღეისთვის ყველაზე ცნობილი „კივილი“, ახლა უკვე ტემპერაში:

      მუნკი ამით არ ასრულებს ნამუშევრის ისტორიას - ორი წლის შემდეგ, 1895 წელს, ის ხატავს კივილს და ამჯერად უკვე პასტელის საღებავებით:

      და უკვე 1910 წელს, უბრუნდება თავის ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელ ტილოს და კვლავ ტემპერაში ასრულებს მას.

      აქ მთავრდება კივილთან დაკავშირებული ავტორისეული ისტორია. ამის შემდეგ, კივილი, ედვარდ მუნკის გარეშე აგრძელებს ცხოვრებას, ამჯერად უკვე მოდერნში.

      იხილეთ:

ედუარდ მუნკის კივილი - მოდერნისტული ინტერპრეტაციები

      საბოლოოდ კივილი აამოძრავეს კიდეც.

      და ძალიან საინტერესო ვიდეო რგოლიც მიუძღვნეს (იხ. ვიდეო)

      ამის შემდეგ, კივილის ცხოვრება სხვა ხელოვანების ნამუშევრებს დაუკავშირდა ან სხვა ცნობილი გმირებით ჩანაცვლდა ედუარდის ნახატის მთავარი შეშინებული (იქნებ არც) პერსონაჟი:

      ასე, შეიძლება არ იცოდე ვინ არის კივილის ავტორი, მაგრამ ყველას უნახავს კივილი. ესაა დამოუკიდებლობა შემოქმედისგან.