სიყმაწვილის მილეულს მახსოვს ჩემი სიყვარული, თვალებანთებული გულით გამთბარი და სითბოულევი... მახსოვს გულიც ცემის სიჩქარე და სუნთქვაშეკრული მომზირალი, შორიდან თვალს რომ გადევნებდი და შენც ღიმილიანად თვალს გამომაპარებდი გიყურებდი თუ არა... მახსოვს პეპლები უსაზღვროდ ბევრი პეპლები, რომ აფურფუტდებოდნენ ყოველ შენს გამოჩენაზე თვეების შემეგაც კი... მახსოვს ცას მიწვდენილი ხეები ხელის ხელზე გადაჭდობა და შენი გულის ცემა ასე რომ მათრობდა და მატირებდა.. მახსოვს ცის დატირებას მოვესწარით ერთად, ჩემი სიცივეშეპარული ფეხები უცებ რომ აიბურძგლა და ერთნაირად გალურჯდა, მახსოვს ცის ტირილში ჩახუტება და კიდევ სირბილში უკვე სიცივეგამქრალის კისკისი... მახსოვს ჩემი შეშინებული თვალები, სუნთქვაშეკრული და მაინც შენ მომღიმარი.. და მე მარტო დარჩენილი მაგრამ შენ კვლავ მომავალი, და მე შენსკენ წამოსული და კვლავ ჩახუტებული.. მახსოვს მე შენ და კიდევ მატარებლის რელსები ასე ხელიხელჩაკიდებულები რომ გავდიოდით ერთად.. კიდევ შენი სიტყვები მახსოვს ასე სიცოოცხლის ბოლომდე როოგორც ახლა..... მახსოვს შენი თვალები უსაზღვროდ გულწრფელი და ყოველთვის მოციმციმე ჩემს დანახვაზე მახსოვს შენი ტუჩებიც სულ რომ მიღიმოდა და არცერთხელ არ გაუცილებივარ შუბლზე კოცნის გარეშე... მახსოვს შენი ოხუნჯობაც და მრავალი ფოკუზიც თავბრუს რმ მახვევდა და მაინც ვერ ვსწავლობდი... კიდევ მახსოვ თვალები სხვისი თვალები „გოგო გოგოსა აღარ გავს და ბიჭი ბიიჭსო“ მახსოვს გზები ერთად გავლილი შენს სურნელში და ჩემს სურნელში და კიდევ ჩვენი გულები მახსოვს ყოველთვის სიყვარულითსავსე... მახსოვს ბევრი რამ მახსოვს... მახსოვხარ შენც ისევ ისეთი.... მახსოვს ჩემი თავი შეცვლილი და გადასხვაფერებული მარტო დარჩენილი და სევდაგადავლილი... მახსოვს ცრემლებში ჩამხჩვალი მე მაგრამ მაინც აღმდგარი!