ვფიქრობ, ზოგჯერ ცხოვრება წვიმასაც უნდა შეადარო, სადაც წვიმის წვეთები ადამიანები არიან, რომლებიც ქმნიან ეპოქას... ეპოქას, სადაც წვიმის ერთმა წვეთმაც კი შეიძლება გამოიწვიოს ულმობელი წარღვნა. ზოგი წვიმის წვეთი კი იმდენად სუსტია, რომ თვითმკვლელობით ასრულებს თავის ყოფას დედამიწაზე , რადგან ვერ უძლებს სამყაროს კანონებს , არ შესწევს ძალა დიდხანს იყოს იმ წვიმის წევრი, რომელშიც წვეთები ერთმანეთს ებრძვიან , პირველობისთვის ქმნიან ქაოსს, ვერ ეგუებიან…

      ადამიანი ხშირად ცვლის საკუთარ მოგონებებს.

      ის ინახავს მის მოგონებებს ტვინში და ჰგონია, რომ ისინი ვიდეოს ჰგვანან, რომლებიც ნებისმიერ დროს შეუძლია, ჩართოს და გააცოცხლოს ისე, როგორც ეს იყო, თუმცა ეს ასე არ არის. ყოველ ჯერზე, როცა ჩვენ ვუბრუნდებით მოგონებას, ჩვენ მას ვცვლით. ეს ხდება იმიტომ, რომ ნერვული უჯრედები ჩვენს ტვინში ყოველთვის სხვადასხვანაირად აქტიურდება. ამის მიზეზი შეიძლება იყოს: შემდეგში მომხდარი მოვლენები, ან ადამიანის…

სულაც არ მინდოდა მაინც გამახსენა.

წვიმა არ მინდოდა ზეცამ დამასველა.

ნიავი მინდოდა და ქარი დაქროდა

ყიდვა მინდოდა და ჯიბეში რა მქონდა

სითბო მინდოდა და ზამთარი მათოვდა.

როდესაც მციოდა არავინ მათბობდა.

ღამე მინდოდა და უცბათ თენდებოდა

წუთი მინდოდა და წამათ გრძელდებოდა,

მეტირებოდა და ცრემლი გამქრალიყო

ფხიზელს ვეძებდიდა ყველა დამთვრალიყო.

კეთილს ვეძებდიდა ვპოულობდი ბოროტს

წინ მივდიოდი და სულ…

      მინდა იცი რაა? ერთ ლამაზ სოფელში, ძველი ხის სუროებიანი სახლი, ცოოტა ბნელი, ძველებური ავეჯი და ბიბლიოთეკა. პატარა, მოხერხებული მაგიდა, ცხელი ყავა და რამე მართლა კარგი და დიდი წიგნი. თბილი, ნაქსოვი ტანსაცმელი მეცმევა. გარემო წყნარი, მშვიდი უნდა იყოს. კიდევ ბუხარი და შეშის ტკაცა-ტკუცი ნელი, წყნარი თოვა. ღრუბლიანი ამინდი, აი, ისეთი რა, მე რომ მიყვარ, ძაანაც ცივი არა. აი ისეთი დღეს რომაა. თოვლით გადათეთრებული, ქათქათა მიწა.. სიჩუმე, სიწყნარე,…