ახლა მომინდა შენზე დამეწერა, ის რაც მარტო ჩემი და შენია, საუკუნოა,მარტო ერთია და სულის სალხინოა! საიდუმლოა, მაგრამ მინდა სხვებსაც გავუზიარო, იცი შენ, რომ არ მიყვარს როცა მეგობრობაზე ცხადად და ყბადაღებულად საუბრობენ, არც ამას აღვნიშნავ ხმამაღლა.. მაგრამ მინდა რომ უბრალოდ გაიზიარონ..მინდა რომ სხვებმაც იპოვონ ის ერთი ან ორი ან სამი, არა ათი და ათასი.. ის არ შეიძლება ბევრი იყოს.. შენში ჩემს სულს ვპოულობ, მაგრამ უფრო კარგს, ისეთს როგორიც მინდა რომ მე ვიყო, ამიტომ მიყვარხარ, მინდა შენი მდუმარება, სულის სიმშვიდე გადმომედოს.. შენ ბევრის დატევა შეგიძლია, სულ ყველაფრის, ბალახიც გიყვარს და ყველა სულიერიც, მაგრამ ყველას არ შეუძლია შენი დატევა... ბევრს შეიძლება შენი არ ესმის და შენ ამაზე შეიძლება წუხდე, დარდობდე, განიცდიდე...მე შენი დარდი მაძლიერებს.. ჩვენ ერთად წუთისოფელს მოვერევით ბუს.. შენ არასდროს მოგბეზრდება ჩემი დახმარება, მეიმედები,მეამაყები...და მინდა რომ სუულ, საფლავამდე ჩემს სულს, ანუ შენ გგულობდე დამცველად და სტიმულის მომცემად! ბუს, ერთო ♥ მარიამ კვარაცხელია