-რა ამბავია?- ჰკითხა ზღვამ ოთახში შესულ მზეს
-ადამიანი კვდება! - უპასუხა მზემ.
-ასე უბრალოდ, კვდება და მეტი არაფერი ? -ჰკითხა გაკვირვებულმა ზღვამ.
-ექიმებმა უკვე მიატოვეს. - თქვა მზემ და მხრები აიჩეჩა.
-შენ ნუ მიატოვებ, - უთხრა ზღვამ.
-როგორ თუ ნუ მივატოვებ, ჩემი გაჩერება ვინ გაიგონა ?! - გაუკვირდა მზეს.
-ნუ მიატოვებ - გაუმეორა ზღვამ.
-მე რას ვუშველი, კვდება. ესეც არ იყოს, ადამიანებმა უკვე მიატოვეს.
-შენ ადამიანებს რას უყურებ, ადამიანები ძალიან ხშირად და ადვილად ტოვებენ ერთმანეთს. შენ თუ არ მიატოვებ , ადამიანი არ მოვკდება. ნუ მიატოვებ! -სთხოვა ზღვამ.
-არ შემიძლია. მე მხოლოდ ერთი რამ შემიძლია, ხვალ ზუსტად ამ დროს მოვიდე კვლავ.-იმართლა თავი მზემ. ოთახიდან გავიდა, აივნის მოაჯირს გადაალაჯა და წავიდა.
- მიდიხარ ? - ჰკითხა ზღვამ.
-მივდივარ ! - უპასუხა მზემ უკანმოუხედავად.