უსაზღვროება! - არ დაჰყოლია არც დასაწყისი, არც დასასრული;

უსაზღვროება! - ფიქრი ყოველი დაინისლება, დაილიბრება;

უსაზღვროება! - არავის უფრთხის და არც არავის არ ეჯიბრება;

უსაზღვროება! - არა აქვს არსად მას გზა განვლილი თუ გზა სავალი, მასში ერთნაირ ძალით ინთქმება არსი მუდმივი და წარმავალი,

უსაზღვროება! - იგი გარს გვეკვრის, ის გვერდით არის და თან შორია, მას ყველაფერი მიმოულეწავს, წაულეკია, დაუტბორია;

უსაზღვროება! - ის ჩვენ გვანათებს, როგორც ანათებს ბნელ ღამეს მთვარე! მისით იწყება ჩვენი სიცოცხლე, ჩვენი სიმშვიდე და სიმშფოთვარე, სიგრძე გზებისა, სიღრმე უფსკრულთა, სიმაღლე ცისა, სიფართე მზერის, იგი მდუმარებს, იგი მრისხანებს, ბორგავს, განგაშებს, მბრძანებლობს, მღერის.

უსაზღვროება! - ჩვენი კითხვები, ჩვენი ეჭვები, ჩვენი მიზნები;

უსაზღვროება! - გრძნობათ აკლება, ფიქრების ელვა, ხმათა თარეში, მასში გრძნობათა ნამარხებია ფენად და ფენად.

უსაზღვროება! - ათასწლეულთა დაუნანებლად მიმომთოველი.

უსაზღვროება! -ეს არის ერთად სრული ტყვეობა, სრული მეფობა, მისი ტკივილი -ეს მარტოდმარტო არის ტკივილის არარსებობა.