იმ თაობის გოგოებს მივეკუთვნები, რომაული არდადეგები რომ ყველაზე რომანტიკული და საყვარელი ფილმი მიაჩნიათ და ველოსიპედით კატაობა არა უბრალო გართობა, არამედ გრეგორისთან ერთად სეირნობად აღიქმებოდა. ოდრი ხომ ყველა ჩვენგანის სათაყვანებელი გოგო იყო. კალათიანი ველოსიპედი იშვიათობა იყო ჩვენს ქალაქში, მაგრამ ბიჭებისგან ნათხოვარს, კბილს ვინ გაუსინჯავდა რომ დაეწუნებინა? რას მოვაყოლე ამხელა ტექსტი? ამ ველოსიპედის ჯაჭვები „ცეპები“ ხშირად წყდებოდა და უბის ბიჭები საუკეთესო ხელოსნები იყვნენ. ახლა ჩემს პოსტს რომ კითხულობდნენ და ეს ნამუშევრები ენახათ, შეშურდებოდათ და ამოიოხრებდნენ - აფსუს, ჩვენ დროს ყოფილიყო ამდენი საშუალება გადასაღებადო.

      ახლა თანამედროვეობას დავუბრუნდეთ და იაოვას შტატში მცხოვრები ხელოვანი, დრიუ ევანსი (Drew Evans) უნდა გაგაცნოთ, რომელმაც ზემოხსენებული ჯაჭვებისგან ხელოვნების ნიმუშების კეთება დაიწყო. როგორც ჩანს ძველი დროის ბევრი ველოსიპედი ჰქონდა ფარეხში.