აუ ეხლა ძალიან მინდა ვაჟა–ფშაველას ხმელი წიფელი წამიკითხოს დედაჩემმა ძილის წინ... მემგონი გავრეკე... იცით აი გუშინ წინ სამსახუში ფარსმან სპარსის საუბარი მომენატრა ერთი სული მქონდა მოვსულიყავი სახლში... მოვედი თუ არა ავიღე დიდოსტატის მარჯვენა და თვალი გადავავლე ფარსმან სპარსის საუბრებს... ხო რჩევა მომცა გაბრაზებულიც ვიყავი და ესე მითხრა ნერვებს ნუ აიშლი ხო იცი ირიბად ნასროლი ქვა მიზანს ხვდებაო... მასწავლა....

   რითი არ გავს კაცის სიტყვა ბანგს?

   მხოლოდ იმას ათრობს თრიაქი ვისაც ასმევენ ხოლმე, მაგრამ სიტყვას ერთს ეტყვი და ხშირად ათასებს ეძგერება როგორც ირიბად გასროლილი ქვა.

   ქვაო? ვისა სმენია ირიბად გასროლილი ქვა?

   ჩემ ბალღობაში ცალიერი კოკების მსხვრევა დამჩემდა. ერთხელ, საჯინიბოს კედელის გასწვრივ დავამწკრივებდით ცალიერ კოკებს მე და ჩემი ტოლები. მერე მივსდგებოდით და კედელს დავუშენდით ქვას. უკუიქცეოდნენ შეტყორცნილი ქვები, განუკითხავდა ამსხვრევდნენ კოკებს..............................................

   მოგვისწრებდა განრისხებული გამზრდელი და დავიფიცებდით: არ გვისვრიაო ცალიერი კოკებისთვის ქვები.............................................. (ნუ მეფე გიორგი არ ვარ მარა :))))

   აი ჭავჭავაძის ლელთხუნიაც ძალიან მენატრება ხოლმე... ისე რამდენჯერ გამხსენებია სულელი პოდპორუჩიკიც  მგზავრის წერილებიდან აჰა  იზლერის ბაღს გვახარბებდი და რას ვერ მოესწრო შენი თვალები თქო..მე დავასკვენი იმდენად ვერ ვპოულობ ამ დედამიწაზე ჩემ ადგილს და იმდენად უცხოპლანეტელი ვარ ადამიანებში იმდენად რომ ყოველ დღე გულს სხვადასხვა წიგნის გმირებს ვუშლი... და რჩევებსაც ისინი მაძლევენ (კარგა ხანია წიგნი აღარ წამიკითხია თუ მეტროს არ ჩავთვლით)... მეფე ლირის კორდელია ჩემი გოგოა ის რჩევას არ მაძლევს მხოლოდ მხარში მიდგას და ჩვენ გვესმის ერთმანეთის... ეხლა რაღაცეები მაქ სასწავლი რამდენად ვისწავლი არ ვიცი მარა გადავიკითხავ მაინც.. და რომ დავიძინებ ძალიან მინდა წამიკითხოს დედიკომ ვაჟას რომელიმე მოთხრობა აი ... ყველაზე მეტად შვლის ნუკრის ნაამბობიი. ეს რა უცნაური ზნე დამჩემდა კაცო ამ 23 წლის გოგოს უფ.