ბაროკოს იდეურ-მხატვრული მისწრაფებების მკაფიო გამომხატველი იყო ფრანჩესკო ბორომინი, რომელიც 1617 წლიდან რომში პეტრეს ტაძრის მშენებლობაზე მუშაობდა ჯერ მადერნას, ხოლო შემდეგ ბერნინის ხელმძღვანელობით. მისი დამოუკიდებელი მოღვაწეობა დაიწყო სან კარლო ალე კვატრო ფონტანეს მონასტრის - ესპანელი ბერების სავანის მშენებლობით (რომი, 1638). არასწორი ნაკვეთის ნაკლოვანებბები შესანიშნავად გამოიყენა ბორომინიმ და კარგად მოარგო ბაროკოს მოთხოვნილებებს. ტაძრის გეგმა გამოირჩევა მრუდხაზოვანი ფორმების სიუხვით და დახვეწილობით. ფასადის ტალღისებური ზედაპირი სავსეა ღრმა ნიშებით, რომლებშიც დინამიურ არქიტექტურულ ფორმებთან კარგად შეთავსებული ქანდაკებებია განთავსებული. ინტერიერში შუქ-ჩრდილის ძლიერი კონტრასტულობით საოცარი ეფექტებია მიღწეული. შენობის შიდა კუთხეები ფასადის მრუდხაზოვნებას იმეორებს, შიდა სივრცის მაღლივი სწრაფვა დასრულებულია გუმბათით, სადაც კიდევ უფრო ძლიერია შუქ-ჩრდილის კონტრასტი. ტაძრის გვერძე ბორომინიმ შექმნა ჰარმონიულო ფორმებისა და ნათელი კომპოზიციის ღია ეზო, მონასტრის ეზო განკუთვნილი იყო ყოველდღიური ცხოვრებისთვის. ამდენად ბორომინი ისევე როგორც ბერნერი სრულყოფილად ფლობდა როგორც ბაროკოს მხატვრულ ხერხებს ასევე კლასიკურ თავშეკავებულ მანერას. ბორომინის ცნობილი ნამუშევარია ასევე საუნივერსიტეტო ეკლესია სანტ-ივო რომში (1642-1660) პაპ ურბან ბარბერინის პატივსაცემად.

სან კარლო ალე კვატრო ფონტანეს მონასტერი

განივი ჭრილი

ინტერიერი

გუმბათი

სანტ'ივო ალლა საპიენზა (საუნივერსიტეტო ტაძარი რომში)

ინტერიერი, გუმბათი