ვისაც წმინდა წერილში იოანეს სახარება წაუკითხავს, მას ბეთეზდას საბანელის შესახებ აუცილებლად ეცოდინება. მაგრამ ახლა იერუსალიმში კი არა, ნიუ იორკში უნდა გადავინაცვლოთ.

      ბეთეზდას ტერასა ცენტრალური პარკის გულს წარმოადგენს, იგი იყოფა ორ ნაწილად, რომლებსაც ყოფს გრანდიოზული კიბე, შედარებით პატარა კიბე გადის ტერასის დაბლა, რაც უზრუნველყოფს გასასვლელს სამხრეთის მხარეს ელკან ნაუმბერგამდე და მოლამდე, რაც არქიტექტურულ კულმინაციას წარმოადგენს, თეატრალური წარმოდგენების ადგილი პარკის ცენტრალურ ნაწილში.

      ზედა ტერასა ესაზღვრება 72_ ე ქუჩას, ხოლო ქვედა ტერასაზე ტბის ხედი იშლება. ზეთისხილისფერი გამოკვეთილი ქვა მდებარეობს ნიუ-ბრანსუიკში, მას აქვს გრანიტის საფეხურები, ხოლო ქვაფენილი რომაული აგურით არის მოპირკეთებული.

      იერუსალიმის ბეთეზდას საბანელზე 5 სტოა იყო, ნიუ იოკრში 7 სტოაა.

      ბეთეზდას შადრევანი ქვედა ტერასის ცენტრალურ ნაწილს წარმოადგენს, რომელიც აშენდა 1859-64 წლებში. აუზის ცენტრში მდებარე ფანტანის ქანდაკების დიზაინი შექმნილია ემა სტეიბინსის მიერ 1868 წელს, საზეიმოდ გაიხსნა 1873 წელს.

      შადრევნის ფუძის დიზაინი შექმნა, ცენტრალური პარკის ყველაზე ორიგინალური შენობების არქიტექტორმა Calvert Vaux_მა Jacob Wrey Mould_თან ერთად. ჩუქურთმების აბსტრაქტული სტილი შესთავაზა ოუნ ჯონსმა, მათ წარმოადგინეს იკონოგრაფიული პროგრამები სხვადასხვა თემებზე.

      დღესდღეობით სპეციალურად დაქირავებული ყავთ მოქანდაკე, რომელიც ყურადღებას აქცევს ჩუქურთმებს, შადრევანს, ბაღს. ზაფხულობით შადრევანში აშენებენ წყალმცენარეებს, წყლის შროშანს, ლოტისს, რომლებიც აცოცხლებს და გვახსენებს მე-19 საუკუნის ტრადიციას.