იცი სადამდე ვიცოცხლებ?
სანამ მოვკვდები...
ავად მანამდე ვიქნები,
სანამ მოვრჩები
გზას გავუყვები სულ ბოლო,
განაპირამდე
თვალსაც გავუწვდენ ზღვის ნაპირს,
სხვანაპირამდე.

სანამ არ მოხვალ დაგიცდი,
ჩემს მონატრებას გადაგდებ.
დაგელოდები ყოველთვის...
იცი საიდან სადამდეე?
სანამ ცოცხალი ვიქნები
ახლა ხომ ხვდები?
იცი სადამდე ვიცოცხლეებ?
სანამ მოვკვდები...

იცი ზამთარში სიცივეს
სულაც არცივა,
ფოთლების ნაცვლად ხისტოტებს
თოვლი დაცვივა.
რალამაზია არიცი
ფოთოლთა თოვლი.
ყინვა ზამთარში მედა შენ
მხოლოდ ჩვენ ორნი.

გინდაა? ჩემს წუთებს გაჩუქებ
ოღონდ გამენდე..
დღეს შევცვლი ღამის მაგივრად
ყველა ღამემდე..
ფიქრს არ მივუშვებ არასდროს
ბურუს, ნისლამდე.
წინ წასულს ადრე დაგხვდები,
შენს იქ მისვლამდე.

თუგინდა ჩემს გულს დაგითმობ,
ვითომ ჩემს კუთვნილს.
არცკი მრცხვენია რას ვამბობ
ეს შენ გეკუთვნის.
იებს დაგიკრეფ თავდახრილს
ლურჯთვალა იებს,
ვარსკვლავს მოგიწყვეტ ზეციდან
ცა მაპატიებს.

თუკი მოვკვდები რას ვიზავ?
მგონი ვერაფერს.
ან ცისარტყელის გაჩუქებ
თითქმის ყველაფერს,
ან წვიმად მოვალ მიწაზე,
შევუერთდები მდინარეს
ან ღამით მოვალ სიზმარში
გულში ჩაგიკრავ მძინარეს.

მაგრამ მე მაინც ვიცოცხლებ,
სანამ მოვკვდები.
ავად მანამდე ვიქნები,
სანამ მოვრჩები.
გზას გავუყვები სულ ბოლო
განაპირამდე.
თვალსაც გავაწვდენ ზღვის ნაპირს
სხვანაპირამდე..

გიორგი ხალაძე