კორეის საკითხი აქტუალური გახდა მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ, 1945 წელს პოტსდამის კონფერეციაზე გაკეთდა განცხადება კორეის დამოუკიდებლობის შესახებ. 1949 წელს შეიქმნა ერთიანი დემოკრატიული სამამულო ფრონტი, რამაც წამოაყენა ქვეყნის მშვიდობიანი გაერთიანების წინადადება, რაც უარყოფილი იქმნა და 1950 წელს დაიწყო კორეის ომი. ჩრდილოეთ კორეას, სადაც კომუნისტურმა იდეებმა ადვილად მოიკიდა ფეხი, მხარს უჭერდა სსრკ და ჩინეთი, ხოლო სამხრეთ კორეას აშშ და გაერო (გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია).

     ომის დაწყების მიზეზი გახდა 38_ე პარალელის გადაკვეთა ჩრდილოეთ კორეის მიერ. 1950 წლის ზამთარში აშშ-მ და გაეროს წარმომადგენლებმა უკან დაიხიეს. დამარცხებულები Ch’ongch’on ბრძოლაში, რადგან ჩინეთის ჯარის ნაწილები შევიდნენ ჩრდილოეთ კორეაში, გაეროს ძალები გაგზავნილი იქნა კორეის ნახევარკუნძულზე, ამ დროს მოხდა ყველაზე დიდი უკან დახევა ამერიკის სამხედრო ისტორიაში.

     ფოტოგრაფ Max Desfor_მა ფირზე ასახა უკიდურესი გაჭირვების ამსახველი კადრი უკან დახევის დროს: კორეელი ლტოლვილები უიმედოდ ცდილობენ Taedong მდინარის გადაკვეთას (ფხენიანის ახლოს). Desfor _მა მოიგო პულიცერის პრემია ამ ფოტოსთვის, მაგრამ მოგვიანებით განაცხადა რომ იგი არ თვლიდა რომ ეს იყო მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ფოტო.

     1953 წელს ისევ აღსდგა საზღვარი 38_ე პარალელზე, ომი დამთავრდა კორეის დემილიტარიზებული ზონის შექმნით. მიუხედავად იმისა რომ, სამ წლიან ომს უდიდესი მსხვერპლი მოყვა, გამარჯვებული არ ყოფილა არცერთი მხარე. ფაქტებზე დაყრდნობით ომი გამოირჩეოდა აგრესიით და სისასტიკით. 2013 წლის მარტში ჩრდილოეთ კორეამ განაცხადა, რომ ჩრდილოეთ-სამხრეთის თავდაუსხმელობის დეკლარაცია არ არის შეზღუდული და ხანგრძლივი სიტუაცია კორეის ნახევარკუნძულზე, სადაც არც ომი იყო და არც მშვიდობა, დამთავრდა.