წმინდა მიწასა და სირიში მოგზაურობის დღიური
5 ივლისი - 28 სექტემბერი, 1936 წელი
„წიგნს თავისი ხვედრი აქვს“ - ასე იწყება წმ. გრიგოლ ფერაძის „იერიქონის ვარდების“ პოლონური გამოცემის წინასიტყვაობა. წიგნებს, ისევე როგორც ადამიანებს, მართლაც თავისი ბედისწერა აქვს. საოცარია, მაგრამ წმ. გირგოლ ფერაძის სირია-პალესტინაში მოგზაურობის დღიურიც - „იერიქონის ვადები“ - თავისი ავტორის ბედის გამზიარებელი აღოჩნდა. ეს წიგნი 1936 წელს დაიწერა, თუმცა 1942 წელს გრიგოლ ფერაძის ოსვენციმში მოწამეობრივი სიკვდილის შემეგ, იგი დაკარგულად ითვლებოდა. დაკარგული იყო იგი საქართველოსთვისაც, ისევე როგორც წლების მანძილზე დაკარგული იყო თავად მისი ავტორის სახელიც - საბჭოთა საქართველოში გრიგოლ ფერაძის ადგილი უკვე აღარ იყო.
გრიგოლ ფერაძის სახელი მხოლოდ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1995 წელს დაუბრუნდა მის სამშობლოს - საქართველოს, თანაც „წმინდანის“ წოდებით. 1995 წლიდან მამა გრიგოლი საქართველოსა და პოლონეთის მართლმადიდებელი ეკლესიების წმინდანია, გი ასევე პოლონელი „კათოლიკე პატროლოგების“ წმინდანი და მფარველიც არის.
სამწუხაროდ, წმ. გრიგოლ ფერაძის სახელი ფართო საზოგადოებისთვის ჯერ კიდევ ნაკლებად არის ცნობილი, განსაკუთრებით - მის სამშობლოში.
* * *
გრიგოლ ფერაძემ სირია-პალესტინაში 1936 წელს იმოგზაუროა. ეს იყო მთელი მისი ცხოვრების დიდი ოცნების ასრულება, იგი ხომ საოცარი ინერესით იკვლევდა საქართველოსა და წმ. მიწის ურთიერთობათა ოცდაექვსაუკუნოვან ისტორიას.
* * *
სიმბოლურია დღიურის სათაურიც - „იერიქონის ვარდები“: იერიქონის ვარდი ხომ მარადიული სიცოცხლის სიმბოლოა. იგი ბუნების საოცრებაა, ერთადერთი მცენარე, რომელსაც წყლისა და მიწის გარეშე შეუძლია სიცოცხლე, იგი არ კვდება. ის პალესტინისა და იორდანიის უდაბნოში იზდება და ძლიერ სიცხეს და სიცივეს უძლებს.
ერთ-ერთი ლეგენდის მიხედვით, ჯვარცმის შედეგ, პალესტინის ქალაქ იერიქონის უდაბნოში მიმავალმა თვალცრემლიანმა ღმრთისმშობელმა ის თავისი ცრემლით დანამა და ამით მას უკვდავება მიანიჭა. იერიქონის ვარდი შობის და აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულების სიმბოლოა - იგი მარადიული სიცოცხლის სიმბოლოა.
სირია-პალესტინაში მოგზაურობის დღიური საოცარი სევდით არის დაწერილი, სევდით, თუ როგორ და რატომ დავკარგეთ ჩვენი უძველესი სიწმინდეები წმ. მიწაზე, როგორ დავკარგეთ ჩვენი, ქართული ქრისტიანობის აკვანი, ჩვენი წინაპრების მიერ აქ შექმნილი უდიდესი საგანძური, რომელიც ღემდე შემორჩენილია, მაგრამ უცხოთა ხელშია. მათთვის ის ხომ მხოლოდ ქონებაა, ჩვენთვის კი ჩვეი იდენტობა, ჩვენი ერის მეხსიერებაა.
მაგრამ, როგორც ჩანს, წმ. მამა გრიგოლ ფერაძეს, მიუხედავად წმ. მიწაზე მის იერ ნანახისა და განცდილისა, მაინც დარჩა იმედი იმისა, რომ როგორც იერიქონის ვარდებს ძალუძთ აღდგომა, სევე, ქართველებიც ოდესმე შეძლებენ დაუბრუნდნენ კუთვნილ სიწმინდეებს.
და ბოლოს, დიდი მადლიერებით მინდა მოვიხსნიო მამა ჰენრიკ პაპროცკი, რომელმაც „დღიური“ პოლონურ ენაზე გამოაქვეყნა, ჩვენ კი ტექსტის ქართულად თარგმნისა და გამოცემის ნება დაგვრთო.
თამილა მგალობლიშვილი
რედაქტორი: თამილა მგლობლიშვილი
სარედაქციო ჯგუფი:
• მზია ჯანჯალია, ნინო კვირიკაშვილი, თინა ცერაძე,
• ლელა ხოფერია, თამარ მოსიაშვილი, დავით ცხადაძე
ქართული თარგმანი:
• ქეთი გურჩიანი, სოფიო რეზრიჩენკო
გამომცემელი საქართველოს საპატრიარქოს წმ. ანდრია პირველწოდებულის ქართული უნივერსიტეტის ქართულ სიძველეთა მოძიების და კვლევის ცენტრი
თბილისი
2016
სარჩევი:
შენიშვნა: დღიურის ჩანაწერები განთავსდება, სათითაოდ, ეტაპობრივად და დაემატება სარჩევში.
ფოტო წარმოადგენს წიგნის გარეკანს, რომელიც აღებულია კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრიდან. დღიურებში წარმოდგენილი ფოტოებიც, აღებული იქნება წიგნიდან.
[1] - წინასიტყვაობას, სრული სახით, გამოვაქვეყნებთ ცალკე - წმინდა მამა გრიგოლ ფერაძის ბიოგრაფიულ პოსტში.
ტეგები: Qwelly, გრიგოლ_ფერაძე, დღიური, ელ.წიგნები, მხატვრული
ასეთია ცხოვრების მდინარება! ადამიანი იბადება, ვაჟკაცდება და მერე კვდება - მაშ, მისი აზრით, საქართველო უკვე მკვდარია და ჩვენი აღსასრულიც დადგა? - გასული საუკუნის 30-იან წლებში, ალბათ, ჯერ კიდევ შეიძლებოდა ამ კითხვაზე უარყოფითი პასუხის გაცემა და ჯერ კიდევ ჰქონდა წმინდა გრიგოლ ფერაძეს იმედი. საინტერესოა, ახლა რას იტყოდა.
ჩვენ წარმომადგენელი უნდა გვყავდეს, რომელიც აქ მუდმივად იცხოვრებს. ხანდახან, სახლის აშენებამდე ან საკანალიზაციო სისტემის გაყვანამდე, არქეოლოგიურ გათხრების ჩატარებისას, ქართული წარწერა აღმოჩნდება ხოლმე. კარგი იქნება, პალესტინაში განათლებული ქართველის დასახლება, ვისაც ისტორია ეცოდინება. ამიტომ, ვცდილობ ჩემი თანამემამულე დავარწმუნო, რომ აქ დარჩეს და პარიზში წასვლა გადაიფიქროს. / ამონარიდი, 18 ივლისი, შაბათი.
Welcome to
Qwelly
გამოაქვეყნა ლაშა_მ.
თარიღი: იანვარი 7, 2026.
საათი: 3:17am
0 კომენტარი
1 Like
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა თბილისის მთავარეპისკოპოსის და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტ ილია II-ის
საშობაო ეპისტოლე
საქართველოს წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესიის წევრთ, მკვიდრთ ივერიისა და ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ მცხოვრებ თანამემამულეთ:
„ისმინე, ცაო, და ყურად-იღე, ქუეყანაო,
რამეთუ აჰა ესერა, ძე…
გამოაქვეყნა Karmasaylor_მ.
თარიღი: იანვარი 6, 2026.
საათი: 10:00am
0 კომენტარი
0 მოწონება
Legend of YMIR Diamonds represents a reinvention of the classic Legend of Mir franchise, merging Nordic mythological tones with the modern architectural power of Unreal Engine 5. It blends cosmic lore, MMO systems, faction-driven storytelling, and blockchain-enhanced progression into a cohesive universe shaped by divine tragedy and player ambition. To understand the game strategy and mechanics, players should first grasp the dramatic lore and structural pillars that define YMIR…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა Karmasaylor_მ.
თარიღი: დეკემბერი 29, 2025.
საათი: 11:00am
0 კომენტარი
0 მოწონება
In , building a powerful character hinges on more than just gear and skills—your Max Spirit is a crucial resource that fuels many of the game most potent abilities. To increase your Max Spirit, you'll need Uncut Soul Gems, rare and valuable items that unlock your true potential. Whether you're min-maxing a Spirit-heavy build or just looking to unlock stronger abilities, gathering these gems efficiently is a must.
This guide covers the best…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა nino bubulashvili_მ.
თარიღი: დეკემბერი 29, 2025.
საათი: 12:14am
0 კომენტარი
0 მოწონება
გამარჯობა💜ბოდიში შეწუხებისთვის,ამ ერთხელაც გთხოვთ გვერდში რომ დამიდგეთ💜მცირედით თუნდაც და იქნებ ამ ახალ წელს შემიმსუბუქდეს მდგომარეობა,ჩემი სამი შვილის გამო რომ ლამაზი ახალი წელი ქონდეთ.ნუ განმსჯით,ცუდ მდგომარეობაში რომ არ ვიყო,არ შეგაწუხებდით😔
18001060169
ეს არის პირადი ნომერი მეუღლის,უშანგი ჭუმბურიძე…
© 2026 George.
•