წმინდა მიწასა და სირიში მოგზაურობის დღიური
5 ივლისი - 28 სექტემბერი, 1936 წელი
„წიგნს თავისი ხვედრი აქვს“ - ასე იწყება წმ. გრიგოლ ფერაძის „იერიქონის ვარდების“ პოლონური გამოცემის წინასიტყვაობა. წიგნებს, ისევე როგორც ადამიანებს, მართლაც თავისი ბედისწერა აქვს. საოცარია, მაგრამ წმ. გირგოლ ფერაძის სირია-პალესტინაში მოგზაურობის დღიურიც - „იერიქონის ვადები“ - თავისი ავტორის ბედის გამზიარებელი აღოჩნდა. ეს წიგნი 1936 წელს დაიწერა, თუმცა 1942 წელს გრიგოლ ფერაძის ოსვენციმში მოწამეობრივი სიკვდილის შემეგ, იგი დაკარგულად ითვლებოდა. დაკარგული იყო იგი საქართველოსთვისაც, ისევე როგორც წლების მანძილზე დაკარგული იყო თავად მისი ავტორის სახელიც - საბჭოთა საქართველოში გრიგოლ ფერაძის ადგილი უკვე აღარ იყო.
გრიგოლ ფერაძის სახელი მხოლოდ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1995 წელს დაუბრუნდა მის სამშობლოს - საქართველოს, თანაც „წმინდანის“ წოდებით. 1995 წლიდან მამა გრიგოლი საქართველოსა და პოლონეთის მართლმადიდებელი ეკლესიების წმინდანია, გი ასევე პოლონელი „კათოლიკე პატროლოგების“ წმინდანი და მფარველიც არის.
სამწუხაროდ, წმ. გრიგოლ ფერაძის სახელი ფართო საზოგადოებისთვის ჯერ კიდევ ნაკლებად არის ცნობილი, განსაკუთრებით - მის სამშობლოში.
* * *
გრიგოლ ფერაძემ სირია-პალესტინაში 1936 წელს იმოგზაუროა. ეს იყო მთელი მისი ცხოვრების დიდი ოცნების ასრულება, იგი ხომ საოცარი ინერესით იკვლევდა საქართველოსა და წმ. მიწის ურთიერთობათა ოცდაექვსაუკუნოვან ისტორიას.
* * *
სიმბოლურია დღიურის სათაურიც - „იერიქონის ვარდები“: იერიქონის ვარდი ხომ მარადიული სიცოცხლის სიმბოლოა. იგი ბუნების საოცრებაა, ერთადერთი მცენარე, რომელსაც წყლისა და მიწის გარეშე შეუძლია სიცოცხლე, იგი არ კვდება. ის პალესტინისა და იორდანიის უდაბნოში იზდება და ძლიერ სიცხეს და სიცივეს უძლებს.
ერთ-ერთი ლეგენდის მიხედვით, ჯვარცმის შედეგ, პალესტინის ქალაქ იერიქონის უდაბნოში მიმავალმა თვალცრემლიანმა ღმრთისმშობელმა ის თავისი ცრემლით დანამა და ამით მას უკვდავება მიანიჭა. იერიქონის ვარდი შობის და აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულების სიმბოლოა - იგი მარადიული სიცოცხლის სიმბოლოა.
სირია-პალესტინაში მოგზაურობის დღიური საოცარი სევდით არის დაწერილი, სევდით, თუ როგორ და რატომ დავკარგეთ ჩვენი უძველესი სიწმინდეები წმ. მიწაზე, როგორ დავკარგეთ ჩვენი, ქართული ქრისტიანობის აკვანი, ჩვენი წინაპრების მიერ აქ შექმნილი უდიდესი საგანძური, რომელიც ღემდე შემორჩენილია, მაგრამ უცხოთა ხელშია. მათთვის ის ხომ მხოლოდ ქონებაა, ჩვენთვის კი ჩვეი იდენტობა, ჩვენი ერის მეხსიერებაა.
მაგრამ, როგორც ჩანს, წმ. მამა გრიგოლ ფერაძეს, მიუხედავად წმ. მიწაზე მის იერ ნანახისა და განცდილისა, მაინც დარჩა იმედი იმისა, რომ როგორც იერიქონის ვარდებს ძალუძთ აღდგომა, სევე, ქართველებიც ოდესმე შეძლებენ დაუბრუნდნენ კუთვნილ სიწმინდეებს.
და ბოლოს, დიდი მადლიერებით მინდა მოვიხსნიო მამა ჰენრიკ პაპროცკი, რომელმაც „დღიური“ პოლონურ ენაზე გამოაქვეყნა, ჩვენ კი ტექსტის ქართულად თარგმნისა და გამოცემის ნება დაგვრთო.
თამილა მგალობლიშვილი
რედაქტორი: თამილა მგლობლიშვილი
სარედაქციო ჯგუფი:
• მზია ჯანჯალია, ნინო კვირიკაშვილი, თინა ცერაძე,
• ლელა ხოფერია, თამარ მოსიაშვილი, დავით ცხადაძე
ქართული თარგმანი:
• ქეთი გურჩიანი, სოფიო რეზრიჩენკო
გამომცემელი საქართველოს საპატრიარქოს წმ. ანდრია პირველწოდებულის ქართული უნივერსიტეტის ქართულ სიძველეთა მოძიების და კვლევის ცენტრი
თბილისი
2016
სარჩევი:
შენიშვნა: დღიურის ჩანაწერები განთავსდება, სათითაოდ, ეტაპობრივად და დაემატება სარჩევში.
ფოტო წარმოადგენს წიგნის გარეკანს, რომელიც აღებულია კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრიდან. დღიურებში წარმოდგენილი ფოტოებიც, აღებული იქნება წიგნიდან.
[1] - წინასიტყვაობას, სრული სახით, გამოვაქვეყნებთ ცალკე - წმინდა მამა გრიგოლ ფერაძის ბიოგრაფიულ პოსტში.
ტეგები: Qwelly, გრიგოლ_ფერაძე, დღიური, ელ.წიგნები, მხატვრული
ასეთია ცხოვრების მდინარება! ადამიანი იბადება, ვაჟკაცდება და მერე კვდება - მაშ, მისი აზრით, საქართველო უკვე მკვდარია და ჩვენი აღსასრულიც დადგა? - გასული საუკუნის 30-იან წლებში, ალბათ, ჯერ კიდევ შეიძლებოდა ამ კითხვაზე უარყოფითი პასუხის გაცემა და ჯერ კიდევ ჰქონდა წმინდა გრიგოლ ფერაძეს იმედი. საინტერესოა, ახლა რას იტყოდა.
ჩვენ წარმომადგენელი უნდა გვყავდეს, რომელიც აქ მუდმივად იცხოვრებს. ხანდახან, სახლის აშენებამდე ან საკანალიზაციო სისტემის გაყვანამდე, არქეოლოგიურ გათხრების ჩატარებისას, ქართული წარწერა აღმოჩნდება ხოლმე. კარგი იქნება, პალესტინაში განათლებული ქართველის დასახლება, ვისაც ისტორია ეცოდინება. ამიტომ, ვცდილობ ჩემი თანამემამულე დავარწმუნო, რომ აქ დარჩეს და პარიზში წასვლა გადაიფიქროს. / ამონარიდი, 18 ივლისი, შაბათი.
Welcome to
Qwelly
გამოაქვეყნა ლაშა_მ.
თარიღი: აპრილი 13, 2026.
საათი: 12:00am
0 კომენტარი
1 Like
საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრის, სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტის,
შიოს, სააღდგომო ეპისტოლე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის…
გამოაქვეყნა აკაკი ლიპარტია_მ.
თარიღი: აპრილი 12, 2026.
საათი: 3:36am
0 კომენტარი
9 მოწონება
ქრისტე აღსდგა მკვდრეთით
სიკვდილითა სიკვდილისა დამთრგუნველი
და საფლავების შინათა ცხოვრების მიმნიჭებელი!…
გამოაქვეყნა ლაშა_მ.
თარიღი: მარტი 16, 2026.
საათი: 11:30pm
0 კომენტარი
1 Like
ისევ დამიგვიანდა! ეტყობა, მართლა დავბერდი და უკვე აღარც კი…
გამოაქვეყნა supprity_მ.
თარიღი: მარტი 13, 2026.
საათი: 6:30pm
0 კომენტარი
0 მოწონება
As we step further into 2026, the landscape of content creation is being transformed by AI-powered technologies. Among these innovations, voice generation stands out as one of the most impactful tools for creators, businesses, and educators.…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა Heden Brock_მ.
თარიღი: მარტი 9, 2026.
საათი: 10:00am
0 კომენტარი
0 მოწონება
According to our latest research, the Global Gallium market size was valued at $430 million in 2024 and is projected to reach $860 million by 2033, expanding at…
გაგრძელება
გამოაქვეყნა Minidumperfactory00_მ.
თარიღი: მარტი 2, 2026.
საათი: 6:30am
0 კომენტარი
0 მოწონება
Electric Garden Loader Manufacturerstrategies are increasingly centered on advanced battery systems as demand grows for efficient and low-emission landscaping equipment. Energy storage technology now plays a defining role in how electric compact…
გაგრძელება
© 2026 George.
•