"დიდი ხანია მინდოდა მომეწერა, მაგრამ ირაციონალურობას მოეცვა ჩემი აზროვნება. შენ ჩემი მრავალუცნობიანი განტოლება ხარ რომელსაც დისკრიმინანტი არ გააჩნია. მე მინდა ჩემი გული მარტივ მამრავლებად გადმოგიშალო, მე ჩემს თავს შენ გადარებ და ნაკლებობის და ტოლობის ნიშნის მეტს ვერაფერს ვამჩნევ. ჩემი აზრები უსასრულოდ გიახლოვდება, როგორც წრფე ჰიპერბოლის შტოს, ჩემი გულის ცემის ფუნქციის გრაფიკი შენს მუდმივ კოეფიციენტზეა დამოკიდებული. მინდა ჩვენმა ცხოვრების წრფეებმა ურთიერთგადაკვეთების წერტილი იპოვონ. დიდი იმედი მაქვს, რომ ისინი ერთ სიბრტყეში მოთავსებული პარალერული წრფეები არიან. შენ ხარ სიბრტყეზე ფაქიზად დატანილი წრეწირის ცენტრი, მე კი ამ წრეწილზე მოძრავი თანამგზავრი, პლანეტა, რომლის გულშიც ტენიოანობამ ზენიტს მიაღწია. ჩემი თვალებიდან წამოსულმა ნალექმა ამოავსო ყარაყუმის მშრალი კალაპოტები. შენ ტროპიკული ხე ხარ მე კი მარად გაყინული ტუნდრა.

მინდა შენ ჩემში დაინახო რაციონალური ფესვი, რომლის გაწარმოებაც არ შეიძლება. გემუდარები, ნუ მომაქცევ ცრემლის სიმრავლეში, რადგან ყველაფერს ზღვარი გააჩნია. მსურს რომ გადმოგიყვანო შენი ოჯახის ბრჩხილებს გარეთ, ამოიფესვო და შენი ცხოვრება ჩემსას შეუფარდო. ჩვენ გავმრავლდებით ქვეშმიწერით.

შენ ხარ ჩემი ცხოვრების ამონახსნი რომნელსაც შემოწმება არ სჭირდება!!!!!!!!"