წერილი მთვარიდან!

სალამი წვიმავ,
დიდი ხანია გნატრობ  მინდა გითხრა რომ ძალიან მიყვარხარ
როცა ცუდ ხასიათზე ვარ და ძალიან მინდა მოხვიდე უცებ,
მიყვარს შენი სუნი,ხმა და ის განცდა როცა ჩემ გვერდით ხარ  ძალიან ბედნიერი  ვარ …

იცი არ მიყვარს ჩემი სევდიანი,გაუმართავი და სულელური თემები მაგრამ რა ვქნა მეწერება,და ალბათ ჩემი მანუგეშებელი სწორედ ჩემი დღიურია..

მინდა საოცრად წვიმდეს,
მივეკრა მას და ვუთხრა
“წამიყვანე”

:იცით სინამდვილეში სულ არ ვარ,ცუდ ხასიათზე და არც მოწყენილი ვარ მაგრამ ამ პოსტს სწორედ ვუძღვნი წვიმაზე შეყვარებულ,მოწყენილ ადამიანებს,ანუ ვინც უმეტეს შემთხვევაში გულგატეხილები დადიან:

გაიღიმეთ,გაიღიმეთ,იცინეთ და იყავით კარგ ხასიათზე რაიცით იქნებ ამ სიცილით ვინმეს თავიც კი შეაყვაროთ ^^
არ იტიროთ იმის გამო რომ რაღაც დამთავრდა,გაიღიმეთ და იამაყეთ იმითომ რომ ეს იყო

არსებობს ერთ–ერთი ციტატა რომელსაც მისი “ანონიმური ავტორი” ალამაზებს
„სადღაც არსებობს ადამიანი, რომელიც შენს ღიმილზე ოცნებობს“

როცა ცუდ ხასიათზე იქნებით მოუსმინეთ მუსიკას ან თუნდაც საყვარელ ადამიანს,იქნება ის ოჯახის წევრი თუ მეგობარი ^__^

რადგან:მუსიკა ერთადერთი ენაა, რომელიც ადამიანის გულში ისე ღრმად იჭრება, რომ შეუძლია სულის განცდები გამოხატოს.