გაზაფხულის ამ უგულო ღამეს,
მინდა ლექსით ყურში რაღაც გითხრა..
ვიწყებ წერას, ვერ ვალაგებ აზრებს,
ყველა აზრი ერთად როგორ გითხრა.
არ მეგონა, შევიცვლიდი ჰანგებს,
არ მეგონა, დრო თუ ფრრეთბს მაჭრიდა,
ხვალ თუ მე შენ ვერ გაჩუქებ ჰანგებს
მაშ, სიცოცხლე არაფრად არ ღირდა.
საუკუნოდ გაგატანდი ქარებს!
გულში ალბათ დაგმარხავდი დინჯად,
კარგ ცხოვრებას გაგიხდიდი მწარეს,
მე, რომ ვგრძნობდე უშენობა მინდა!
ვარსკვლავებს, რომ მთვარე არა ჰყავდეს,
მათი შუქი ღამეს არ გასჭრიდა_
ეს ღიმილი სხვას რომ შეუყვრდეს,
ხვდები, ალბათ, თვალებს დამაცლიდა.
თუ ჩემს გულშ არ აშენებ ბაღებს,
დგომა ხელში სანთლებით არ გინდა.
მე, ვერ ვლესავ საბრძოლველად კლანჭებს,
თუ უჩემოდ ჩაცმულს აღარ გცივა...
გაზაფხულის ამ უგულო ღამეს,
მინდა, ლექსით ყურში რაღაც გითხრა.
მოვრჩი წერას, ვერ ვალაგებ აზრებს,
ყველა აზრი ერთად როგორ გითხრა.  :(