ნაწარმოები თავისუფლებისთვის მებრძოლი ადამიანის სულისკვეთებით არის სავსე, წერის მანერა სადა და დახვეწილია, ისეთია ბევრ რამეზე რომ დაგაფიქრებს და ეს ფიქრები თითქმის მთელი ცხოვრება რომ შეგაწუხებს, აგაწრიალებს. ნაწარმოების დანიშნულებაც ხომ ესაა, შეძრას მკითხველი რაღაც ასწავლოს ისეთი რაც აქამდე არც კი უფიქრია. როდესაც თავისუფლების ფენომენზე ვფიქრობ ყოველთვის მახსენდება თოლია ჯონათან ლივინგსტონი, ჩემთვის ის ფრინველია რომელშიც ყველა ადამიანი დაინახავს საკუთარ თავს. ის ჩვეულებრივი თოლიაა, არაჩვეულებრივი აზროვნებით. ნუთუ არასოდეს გაგჩენიათ სურვილი შეგეცვალათ ის გარემო სადაც ცხოვრობთ, ერთხელ მაინც არ გდომებიათ გეფრინათ საზღვრებს მიღმა და ყოფილიყავით თავისუფალი?... თუ კი ეს ასეა მაშინ თქვენში თოლია ჯონათანს აუცილებლად ამოიცნობთ. ერთადერთი ჭეშმარიტი კანონი ისაა რასაც თავისუფლებისკენ მივყავართ. წიგნი იდეალისტებისთვისაა ალბათ უფრო და სწორედ ამიტომ მოახდინა ჩემზე დიდი შთაბეჭდილება. რიჩარდ ბახი ერთ-ერთი უდიდესი მწერალია მე-20 საუკუნის. არამარტო ამ წიგნის გამო, მაგრამ პირველ რიგში მაინც თოლიათი. მინდა თქვენშიც გაიღვიძოს მეამბოხე ადამიანმა და თქვენც მოგინდეთ შეცვალოთ სამყარო, ეს ნამდვილად შეგიძლიათ თუკი მოინდომებთ ნებისმიერი საზოგადოება ვერ იტანს და მტრობს გამორჩეულ ინდივიდებს. ყველაფრის მიუხედავად თქვენ შეიძლება მითხრათ, რომ საზოგადოებასთან დაპირისპირებილი ნებისმიერი ინდივიდი განწირულია მარტოობისთვის. გუნდმა ჯონათანი მოკვეთა, რის შემდეგაც თოლიამ მარტოობაში განაგრძო ცხოვრება. თუმცა მან მალევე იპოვა თანამოაზრეები, ის შეხვდა თავისუფლებისკენ მიმავალ გზაზე მასზე შორს წასულ თოლიებს. თვითონაც ბევრი აზიარა ფრენის, თავისუფლების უმაღლესი გამოხატულების ხელოვნებას. იგი სხვა თოლიებს ასწავლიდა, რომ "თოლიას უფლება აქვს იფრინოს, თავისუფლება თვით მისი არსია. ყველაფერს, რაც ამ თავისუფლებას წინ აღუდგება - რიტუალს, ცრურწმენას თუ რაგინდარა შეზღუდვას, სასწრაფოდ უნდა აეაროს გვერდი".. მიუხედავად იმისა, რომ დიდი ხნის წინ წავიკითხე, თოლია ჯონათანი დღემდე მახსოვს, როგორც თავისუფლების მოყვარული მეამბოხე. არ მავიწყდება, რომ: "ყოველთვის შეიძლება ფრენის სწავლა. საჭიროა მხოლოდ მონდომება." ☺