დავწვით ფურცლები.
ის სახლიც დავწვით სადაც ვცხოვრობდით.
გადავწვით მინდვრები.
ის ხეც კი დავწვით, სადაც ვდარდიანობდით,
სადაც ვგიჟდებოდით!..
ის ხე,
სადაც ერთმანეთს ვათრობდით,
სადაც ვკამათობდით,
შემდეგ კი უხმოდ ერთმანეთს ტუჩებზე ვკოცნიდით...
ჰაერი დავწვით,
სისხლით მოწამლული ჰაერი.
ბოროტება დაგავწვით,
ბოროტებას სული გავხადეთ
და სიკეთის ზღვაში, შესაჭმელად გადავაგდეთ!
ტუჩებზე ცეცხლი გავიკიდეთ,
რომელიც,
შემდეგ ჩვენს სხეულებს ვნებებად მოედო.
ვნების აგონიამ ალი ცამდე ასწია და...
და ჩვენც უხმოდ დავიწვით სიყვარულში!
ჩვენ ყველა დავწვით,
ყველაფერი დავწვით...
სამყარო სიყვარულში ჩავწვით.
ერთმანეთი ზამბახისფერ ნახშირად ვაქციეთ
და სიყვარულიც ჩვენს სიყვარულს დავაწვით!